
ih
اَه
آوایی که با آن انزجار یا بیزاری را بیان میکنند.
Ih, auf dem Brot ist Schimmel!
اَه، روی نان کپک زده است!
اَه
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اَه
آوایی که با آن انزجار یا بیزاری را بیان میکنند.
Ih, auf dem Brot ist Schimmel!
اَه، روی نان کپک زده است!
«Ih» (اَه) معمولاً بهتنهایی در ابتدای جمله میآید و با ویرگول از جمله یا بخش جملهٔ بعدی جدا میشود. بعد از آن میتواند یک عبارت تعجبی یا یک ارزیابی بیاید.
Ih, das riecht ja unangenehm!
اَه، چه بوی بدی میدهد!
«Ih» (اَه) اغلب پیش از عبارتهایی مانند «wie eklig» (چه چندشآور) یا پیش از اشاره به چیزی ناخوشایند میآید. این آوا را میتوان بهتنهایی و در واکنش به چیزی هم به کار برد.
Ih, wie eklig ist das denn!
اَه، این دیگر چهقدر چندشآور است!
«Ih» (اَه) به زبان گفتاری و محاورهای تعلق دارد و احساس شدیدی را منتقل میکند. در متنهای نوشتاری، این آوا بیشتر در گفتوگوها، چتها یا پیامهای شخصی دیده میشود.
„Ih!“, rief Mia, als sie in den nassen Müll griff.
«اَه!» میا وقتی دستش را در زبالهٔ خیس فرو برد، فریاد زد.