
der Lehnstuhl
fotel
Wygodne krzesło z podłokietnikami, na którym można się odchylić.
Nach dem Abendessen setzte er sich in den Lehnstuhl und las die Zeitung.
Po kolacji usiadł w fotelu i czytał gazetę.
fotel
der Lehnstuhl, die Lehnstühle
Wczytuję zapisany stan.

fotel
Wygodne krzesło z podłokietnikami, na którym można się odchylić.
Nach dem Abendessen setzte er sich in den Lehnstuhl und las die Zeitung.
Po kolacji usiadł w fotelu i czytał gazetę.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Lehnstühle |
| Genitiv | des Lehnstuhls |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Lehnstuhl | die Lehnstühle |
| Akkusativ | den Lehnstuhl | die Lehnstühle |
| Dativ | dem Lehnstuhl | den Lehnstühlen |
| Genitiv | des Lehnstuhls des Lehnstuhles | der Lehnstühle |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Lehnstuhl” (fotel) to złożenie z „Lehn-” (od „lehnen”, opierać się) i „Stuhl” (krzesło). Fotel to krzesło, na którym można się odchylić.
Am Fenster steht ein alter Lehnstuhl aus Holz.
Przy oknie stoi stary drewniany fotel.
Przy słowie „Lehnstuhl” (fotel) często występuje przyimek „in” (w, do): ruch w stronę fotela wyraża się za pomocą „in den Lehnstuhl” (do fotela), a położenie za pomocą „im Lehnstuhl” (w fotelu), czyli „in dem Lehnstuhl” (w fotelu). Przy ruchu używa się Akkusativ, a przy położeniu Dativ.
Nach dem Mittagessen setzte sich die Großmutter in den Lehnstuhl.
Po obiedzie babcia usiadła w fotelu.
Mein Vater schläft oft im Lehnstuhl ein.
Mój tata często zasypia w fotelu.
„Lehnstuhl” (fotel) często łączy się z czasownikami wyrażającymi spokojną czynność lub odprężoną pozycję ciała, na przykład „im Lehnstuhl sitzen” (siedzieć w fotelu), „im Lehnstuhl lesen” (czytać w fotelu) i „sich in den Lehnstuhl setzen” (usiąść w fotelu).
Er saß im Lehnstuhl und hörte leise Musik.
Siedział w fotelu i słuchał cichej muzyki.
fotel / krzesło
Sessel (fotel) i Lehnstuhl (fotel) to wygodne, tapicerowane krzesła z podłokietnikami. Sessel (fotel) jest obecnie zwyczajowym określeniem, podczas gdy Lehnstuhl (fotel) mocniej podkreśla możliwość odchylenia się do tyłu i może brzmieć nieco staroświecko. W codziennym języku zwykle pasuje Sessel (fotel), a Lehnstuhl (fotel) wtedy, gdy ta szczególna funkcja jest ważna.

Zum Lesen lehnt sie sich in ihrem Lehnstuhl zurück.
Do czytania odchyla się do tyłu w swoim fotelu.
Im Wohnzimmer steht ein bequemer Sessel zum Fernsehen.
W salonie stoi wygodny fotel do oglądania telewizji.