
der Lehnstuhl
صندلی راحتی
صندلی راحتیای با دسته که میتوان در آن به پشتی تکیه داد.
Nach dem Abendessen setzte er sich in den Lehnstuhl und las die Zeitung.
بعد از شام، او روی صندلی راحتی نشست و روزنامه خواند.
صندلی راحتی
der Lehnstuhl, die Lehnstühle
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

صندلی راحتی
صندلی راحتیای با دسته که میتوان در آن به پشتی تکیه داد.
Nach dem Abendessen setzte er sich in den Lehnstuhl und las die Zeitung.
بعد از شام، او روی صندلی راحتی نشست و روزنامه خواند.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Lehnstühle |
| Genitiv | des Lehnstuhls |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Lehnstuhl | die Lehnstühle |
| Akkusativ | den Lehnstuhl | die Lehnstühle |
| Dativ | dem Lehnstuhl | den Lehnstühlen |
| Genitiv | des Lehnstuhls des Lehnstuhles | der Lehnstühle |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Lehnstuhl» (صندلی راحتی) از «Lehn-» (مربوط به «lehnen» به معنی تکیه دادن) و «Stuhl» (صندلی) ساخته شده است. «Lehnstuhl» (صندلی راحتی) صندلیای است که میتوان در آن به پشتی تکیه داد.
Am Fenster steht ein alter Lehnstuhl aus Holz.
کنار پنجره یک صندلی راحتی چوبی قدیمی قرار دارد.
برای «Lehnstuhl» (صندلی راحتی) اغلب از حرف اضافهٔ «in» (در، به داخل) استفاده میشود: حرکت به سمت صندلی با «in den Lehnstuhl» (به داخل صندلی راحتی) بیان میشود و مکان با «im Lehnstuhl» (در صندلی راحتی) بیان میشود؛ «im» کوتاهشدهٔ «in dem Lehnstuhl» (در صندلی راحتی) است. برای حرکت از Akkusativ و برای مکان از Dativ استفاده میشود.
Nach dem Mittagessen setzte sich die Großmutter in den Lehnstuhl.
بعد از ناهار، مادربزرگ روی صندلی راحتی نشست.
Mein Vater schläft oft im Lehnstuhl ein.
پدرم اغلب روی صندلی راحتی خوابش میبرد.
«Lehnstuhl» (صندلی راحتی) اغلب با فعلهایی میآید که فعالیتی آرام یا حالت بدنی راحت را بیان میکنند؛ برای مثال «im Lehnstuhl sitzen» (روی صندلی راحتی نشستن)، «im Lehnstuhl lesen» (روی صندلی راحتی مطالعه کردن) و «sich in den Lehnstuhl setzen» (روی صندلی راحتی نشستن).
Er saß im Lehnstuhl und hörte leise Musik.
او روی صندلی راحتی نشسته بود و به موسیقی آرامی گوش میداد.
صندلی راحتی / صندلی
«Sessel» (صندلی راحتی) و «Lehnstuhl» (صندلی راحتی) هر دو صندلیهای راحت و روکشداری با دسته هستند. «Sessel» (صندلی راحتی) نام رایج امروزی است، درحالیکه «Lehnstuhl» (صندلی راحتی) بیشتر بر تکیه دادن به عقب تأکید دارد و میتواند کمی قدیمی به نظر برسد. در کاربرد روزمره معمولاً «Sessel» (صندلی راحتی) انتخاب مناسبتری است؛ «Lehnstuhl» (صندلی راحتی) زمانی مناسب است که این کارکرد ویژه اهمیت داشته باشد.

Zum Lesen lehnt sie sich in ihrem Lehnstuhl zurück.
او برای مطالعه در صندلی راحتیاش به عقب تکیه میدهد.
Im Wohnzimmer steht ein bequemer Sessel zum Fernsehen.
در اتاق نشیمن یک صندلی راحتی برای تماشای تلویزیون هست.