
der Paps
tata
Potoczne określenie ojca, czyli taty.
Mein Paps holt mich nach der Schule ab.
Mój tata odbierze mnie po szkole.
tata
der Paps, die Papse
Wczytuję zapisany stan.

tata
Potoczne określenie ojca, czyli taty.
Mein Paps holt mich nach der Schule ab.
Mój tata odbierze mnie po szkole.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Papse |
| Genitiv | des Paps |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Paps | die Papse |
| Akkusativ | den Paps | die Papse |
| Dativ | dem Paps | den Papsen |
| Genitiv | des Paps | der Papse |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Papse |
| Genitiv | des Papses |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Paps | die Papse |
| Akkusativ | den Paps | die Papse |
| Dativ | dem Paps | den Papsen |
| Genitiv | des Papses | der Papse |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Możesz użyć „Paps” (tato) jako bezpośredniego zwrotu, na przykład zadając pytanie albo prosząc o coś. Przed tym wyrazem nie stawia się rodzajnika, a zwrot oddziela się przecinkiem od reszty zdania.
Paps, kannst du mir beim Fahrrad helfen?
Tato, możesz mi pomóc przy rowerze?
Rozmawiając z innymi o swoim ojcu, możesz użyć typowego połączenia „mein Paps” (mój tata). Możliwe są też „dein Paps” (twój tata) i „ihr Paps” (jej tata); nie dodaje się przed nimi rodzajnika.
Am Wochenende gehe ich mit meinem Paps wandern.
W weekend wybieram się na wycieczkę z moim tatą.
„Paps” (tata) często brzmi czule i poufale; pasuje zwłaszcza do prywatnych rozmów i osobistych wiadomości. W pismach urzędowych to określenie jest zazwyczaj nieodpowiednie.
Mein Paps hat sich riesig über unseren Besuch gefreut.
Mój tata bardzo się ucieszył z naszej wizyty.
tata
„Papa” (tata) i „Paps” (tata) to poufałe określenia własnego ojca. „Papa” to zwykła, czuła forma używana na co dzień w rodzinie, a „Paps” brzmi bardziej potocznie i czasem ma zabarwienie regionalne. Używaj „Papa” jako neutralnego, poufałego określenia, a „Paps”, gdy pasuje taki swobodny ton.

Mein Paps wartet nach der Arbeit vor dem Bahnhof.
Mój tata czeka przed dworcem po pracy.
Mein Papa wartet nach der Arbeit vor dem Bahnhof.
Mój tata czeka przed dworcem po pracy.