
der Wegesrand
pobocze
Obszar znajdujący się bezpośrednio obok ścieżki lub drogi.
Am Wegesrand blühen im Frühjahr viele wilde Blumen.
Wiosną przy drodze kwitnie wiele dzikich kwiatów.
pobocze
der Wegesrand, die Wegesränder
Wczytuję zapisany stan.

pobocze
Obszar znajdujący się bezpośrednio obok ścieżki lub drogi.
Am Wegesrand blühen im Frühjahr viele wilde Blumen.
Wiosną przy drodze kwitnie wiele dzikich kwiatów.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Wegesränder |
| Genitiv | des Wegesrandes |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Wegesrand | die Wegesränder |
| Akkusativ | den Wegesrand | die Wegesränder |
| Dativ | dem Wegesrand | den Wegesrändern |
| Genitiv | des Wegesrandes des Wegesrands | der Wegesränder |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Wegesrand” (pobocze) składa się z wyrazów „Weg” (droga) i „Rand” (brzeg). Element łączący „es” łączy oba składniki; chodzi więc o brzeg drogi.
Am Wegesrand stand eine alte Bank.
Przy drodze stała stara ławka.
Do określenia miejsca przy brzegu drogi często używa się wyrażenia „am Wegesrand” (przy drodze), będącego skróconą formą „an dem” (przy). To połączenie opisuje coś, co znajduje się bezpośrednio obok drogi.
Am Wegesrand entdeckten die Wanderer eine seltene Pflanze.
Przy drodze wędrowcy odkryli rzadką roślinę.
Z wyrazem „Wegesrand” (pobocze) często występują czasowniki „blühen” (kwitnąć), „wachsen” (rosnąć), „liegen” (leżeć) i „stehen” (stać). Zdania te często dotyczą roślin, kamieni, ławek lub innych rzeczy znajdujących się w krajobrazie.
Am Wegesrand lag ein umgestürzter Baum.
Przy drodze leżało powalone drzewo.