
hallöchen
سلامِ خودمانی
نوعی سلامِ خودمانی، دوستانه و اغلب شوخیآمیز؛ شکل کوچکشدهٔ «Hallo» (سلام).
Hallöchen, wie geht es dir heute?
سلام، امروز چطوری؟
سلامِ خودمانی
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سلامِ خودمانی
نوعی سلامِ خودمانی، دوستانه و اغلب شوخیآمیز؛ شکل کوچکشدهٔ «Hallo» (سلام).
Hallöchen, wie geht es dir heute?
سلام، امروز چطوری؟
«Hallöchen» (سلام کوچولو) از «Hallo» (سلام) و پسوند کوچککنندهٔ «-chen» ساخته شده است. این پسوند سلام را از نظر زبانی کوچکتر، دوستانهتر و اغلب کمی بازیگوشانه میکند.
Hallöchen, ihr beiden, seid ihr schon lange hier?
سلام کوچولو، شما دوتا، مدت زیادی است اینجا هستید؟
«Hallöchen» (سلام کوچولو) به زبان گفتاری، خودمانی و روزمره تعلق دارد و معمولاً دوستانه، صمیمی یا شوخیآمیز به نظر میرسد. این واژه معمولاً در نامههای رسمی و موقعیتهای رسمی مناسب نیست.
Hallöchen, schön, dich wiederzusehen!
سلام کوچولو، از دیدنت دوباره خوشحالم!
«Hallöchen» (سلام کوچولو) در نقش سلام اغلب در ابتدای گفته میآید و با ویرگول از نام، ضمیر یا جملهٔ بعدی جدا میشود. بعد از آن اغلب یک پرسش یا جملهای کوتاه و شخصی میآید.
Hallöchen, Anna, wie war dein Wochenende?
سلام کوچولو، آنا، آخر هفتهات چطور بود؟
سلام
«Hallo» (سلام) و «hallöchen» (سلامِ خودمانی) سلامهایی دوستانهاند. «Hallo» (سلام) خنثیتر به گوش میرسد، درحالیکه «hallöchen» (سلامِ خودمانی)، چون شکل کوچکشده است، اغلب شوخیآمیزتر و شخصیتر به نظر میرسد. برای سلامی که عمداً خودمانی و کمی بازیگوشانه باشد، «hallöchen» (سلامِ خودمانی) مناسب است؛ بدون این لحن خاص، «hallo» (سلام) انتخاب بهتری است.

Hallöchen, Anna, schön, dass du vorbeikommst!
سلام آنا، خوشحالم که میآیی!
Hallo, Anna, schön, dass du vorbeikommst!
سلام آنا، خوشحالم که میآیی!