
hallo
سلام
برای خوشامدگویی دوستانه، هنگام دیدن کسی یا آغاز گفتوگو به کار میرود.
Hallo, schön, dich zu sehen!
سلام، از دیدنت خوشحالم!
سلام
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

سلام
برای خوشامدگویی دوستانه، هنگام دیدن کسی یا آغاز گفتوگو به کار میرود.
Hallo, schön, dich zu sehen!
سلام، از دیدنت خوشحالم!

هی
برای جلب توجه کسی، بهویژه وقتی واکنشی نشان نمیدهد، به کار میرود.
Hallo, hört mir überhaupt jemand zu?
هی، اصلاً کسی به حرفم گوش میدهد؟

الو؟
هنگام پاسخدادن به تلفن یا بررسی اینکه طرف مقابل هنوز پشت خط است، به کار میرود.
Hallo, können Sie mich hören?
الو، میتوانید صدای من را بشنوید؟

حتماً!
بهصورت محاورهای، موافقت شدید یا تأیید قاطع را بیان میکند.
Ob ich mich auf den Urlaub freue? Aber hallo!
مشتاق تعطیلاتم؟ حتماً!
«hallo» (سلام) بهعنوان سلام، اغلب همراه با یک نام یا عبارتهایی برای گروهها، مثل «zusammen» (همه) و «allerseits» (همه)، به کار میرود. به این ترتیب میتوان سلام را مستقیماً خطاب به یک نفر یا یک گروه کامل بیان کرد.
Hallo zusammen, wir beginnen in fünf Minuten mit der Besprechung.
سلام به همه، پنج دقیقه دیگر جلسه را شروع میکنیم.
وقتی بعد از «hallo» (سلام) خطاب مستقیمی میآید، آن خطاب را با ویرگول جدا میکنند. اگر بعد از آن جملهای کامل بیاید، بین سلام و آن جمله هم ویرگول یا علامت تعجب میگذارند.
Hallo, Frau Wagner, haben Sie kurz Zeit?
سلام، خانم واگنر، لحظهای وقت دارید؟
Hallo! Ich freue mich, heute hier zu sein.
سلام! خوشحالم که امروز اینجا هستم.
وقتی از «hallo» (آهای) برای جلب توجه استفاده میشود، معمولاً آن را با تأکید زیادی میگویند و ممکن است تکرارش کنند. در یک تعارض، این کار میتواند باعث شود لحن گوینده بیحوصله، متعجب یا انتقادی به نظر برسد.
Hallo! Ich war noch nicht fertig mit meiner Erklärung.
آهای! هنوز توضیحم تمام نشده بود.
در تلفن، «hallo?» (الو؟) را اغلب با آهنگ صعودی میگویند و وقتی منتظر پاسخاند یا اتصال را بررسی میکنند، آن را با علامت سؤال مینویسند.
Hallo? Bist du noch dran?
الو؟ هنوز پشت خطی؟
«Aber hallo!» (حتماً!) یک عبارت ثابت و محاورهای است و اغلب بهتنهایی بهعنوان پاسخ کوتاهی به پرسش بله یا خیر میآید. فعلِ پرسش در پاسخ تکرار نمیشود.
Kommst du morgen zur Feier? Aber hallo!
فردا به جشن میآیی؟ حتماً!
خب
«Hallo» (سلام) و «na» (خب) هر دو میتوانند گفتوگویی را با آشنایان آغاز کنند. «Hallo» یک سلام دوستانه است، درحالیکه «na» صمیمیتر به گوش میرسد و اغلب همزمان دربارهٔ حال طرف مقابل یا خبرهای جدید میپرسد. برای یک سلام ساده، «hallo» (سلام) مناسبتر است.

Hallo, Anna, schön, dich zu sehen!
سلام آنا، از دیدنت خوشحالم!
Na, Anna, was gibt es Neues?
خب آنا، چه خبر؟