
zwei
دو
عدد اصلی میان یک و سه؛ نماد عددی 2.
Ich habe zwei Äpfel gekauft.
دو تا سیب خریدم.
دو / چندتا
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

دو
عدد اصلی میان یک و سه؛ نماد عددی 2.
Ich habe zwei Äpfel gekauft.
دو تا سیب خریدم.

چندتا
در گفتار محاورهای برای اشاره به تعداد کم و نامشخصی از چیزها یا افراد به کار میرود.
Ich brauche nur noch ein, zwei Minuten, dann bin ich fertig.
فقط یکی دو دقیقهٔ دیگر لازم دارم، بعد تمام میکنم.
برای جلوگیری از اشتباه گرفتن «drei» (سه) با «zwei» (دو)، در تلفن، ارتباطات رادیویی یا ارتش آلمان اغلب بهجای «zwei» (دو) میگویند «zwo» (دو). اما در زندگی روزمره «zwei» (دو) رایج است.
Meine Telefonnummer ist fünf-neun-zwo-acht.
شماره تلفنم پنج، نه، دو، هشت است.
در زبان نوشتاری و موقعیتهای رسمی، «zwei» (دو) میتواند شکل حالت اضافیِ «zweier» (دو) را بگیرد. از این شکل برای بیان مالکیت یا تعلق استفاده میشود.
Die Entscheidung zweier Richter stand am Ende fest.
در نهایت، تصمیم دو قاضی قطعی شد.
ترکیب «ein, zwei» (یکیدو تا) بهعنوان اصطلاحی ثابت برای بیان مقدار کم و تقریبی به کار میرود. این ترکیب یعنی «ein paar» (چندتا) یا «wenige» (تعداد کمی).
Ich habe da noch ein, zwei Fragen zu dem Thema.
هنوز یکیدو تا سؤال دربارهٔ این موضوع دارم.
Gib mir noch ein, zwei Tage Zeit, dann habe ich die Antwort.
یکیدو روز دیگر به من وقت بده، آنوقت جواب را دارم.
هر دو / هیچکدام
«Zwei» (دو) و «beide» (هر دو) میتوانند به دو شخص یا دو چیز اشاره کنند. «Zwei» فقط تعداد را بیان میکند و میتواند به بخشی از یک مجموعه هم اشاره داشته باشد، درحالیکه «beide» یک شخص یا چیز و شخص یا چیز دیگر را با هم در بر میگیرد و در نتیجه به کل گروه دونفره یا دوتایی اشاره میکند. وقتی هیچکس یا هیچچیزی از این جفت کنار گذاشته نمیشود، از «beide» استفاده کنید.

Ich nehme zwei der vier Tassen aus dem Schrank.
من دو تا از چهار فنجان را از کمد برمیدارم.
Ich nehme beide Tassen aus dem Schrank, weil nur zwei dort stehen.
من هر دو فنجان را از کمد برمیدارم، چون فقط دو تا فنجان آنجاست.