
blinzeln
mrugać
Krótko zamykać i otwierać oczy, zwykle mimowolnie albo żeby chronić oczy przed światłem, kurzem lub czymś drażniącym.
Wegen der hellen Sonne musste sie ständig blinzeln.
Z powodu ostrego słońca musiała bez przerwy mrugać.
mrugać
blinzeln – blinzelte – hat geblinzelt
Wczytuję zapisany stan.

mrugać
Krótko zamykać i otwierać oczy, zwykle mimowolnie albo żeby chronić oczy przed światłem, kurzem lub czymś drażniącym.
Wegen der hellen Sonne musste sie ständig blinzeln.
Z powodu ostrego słońca musiała bez przerwy mrugać.

mrużyć oczy
Wielokrotnie, często tylko częściowo, zamykać i otwierać oczy, żeby widzieć coś niewyraźnie albo przez prawie zamknięte oczy.
Er blinzelte durch den Nebel und suchte nach dem Weg.
Mrużył oczy we mgle i szukał drogi.

mrugać do kogoś
Dawać komuś znak przez krótkie zamknięcie i otwarcie jednego oka, zwykle potajemnie lub żartobliwie.
Sie blinzelte ihrem Freund zu, damit er schwieg.
Mrugnęła do swojego przyjaciela, żeby zachował milczenie.
| ich | blinzle blinzele |
|---|---|
| du | blinzelst |
| er/sie/es | blinzelt |
| wir | blinzeln |
| ihr | blinzelt |
| sie | blinzeln |
| ich | blinzelte |
|---|---|
| du | blinzeltest |
| er/sie/es | blinzelte |
| wir | blinzelten |
| ihr | blinzeltet |
| sie | blinzelten |
| ich | habe geblinzelt |
|---|---|
| du | hast geblinzelt |
| er/sie/es | hat geblinzelt |
| wir | haben geblinzelt |
| ihr | habt geblinzelt |
| sie | haben geblinzelt |
| du | blinzle! blinzele!, blinzel! |
|---|---|
| ihr | blinzelt! |
| Sie | blinzeln Sie! |
| ich | hatte geblinzelt |
|---|---|
| du | hattest geblinzelt |
| er/sie/es | hatte geblinzelt |
| wir | hatten geblinzelt |
| ihr | hattet geblinzelt |
| sie | hatten geblinzelt |
| ich | werde blinzeln |
|---|---|
| du | wirst blinzeln |
| er/sie/es | wird blinzeln |
| wir | werden blinzeln |
| ihr | werdet blinzeln |
| sie | werden blinzeln |
| ich | blinzele blinzle |
|---|---|
| du | blinzelst blinzlest |
| er/sie/es | blinzele blinzle |
| wir | blinzeln |
| ihr | blinzelt blinzlet |
| sie | blinzeln |
Używany w mowie zależnej.
| ich | blinzelte |
|---|---|
| du | blinzeltest |
| er/sie/es | blinzelte |
| wir | blinzelten |
| ihr | blinzeltet |
| sie | blinzelten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | blinzeln |
|---|---|
| z zu | zu blinzeln |
| Partizip I | blinzelnd |
| Partizip II | geblinzelt |
„Blinzeln” (mrugać) zwykle występuje bez dopełnienia w Akkusativie: osoba lub zwierzę samo mruga. Oczy można doprecyzować za pomocą wyrażenia „mit den Augen” (oczami).
Der müde Hund blinzelte langsam mit den Augen.
Zmęczony pies powoli mrugał oczami.
„Blinzeln” (mrugać) często łączy się z przyczyną wyrażoną za pomocą „bei” (przy, w), „wegen” (z powodu) lub „gegen” (przeciw). Szczególnie często chodzi o jasne światło, kurz lub dym.
Bei dem grellen Scheinwerferlicht musste er immer wieder blinzeln.
W ostrym świetle reflektora musiał ciągle mrugać.
Kiedy „blinzeln” (mrugać) oznacza potajemny lub żartobliwy znak, osoba, która go odbiera, występuje w Dativie. W zdaniu głównym partykuła kierunkowa „zu” (do) oddziela się od czasownika.
Sie blinzelte ihrem Bruder zu, als der Lehrer gerade wegsah.
Mrugnęła do swojego brata, gdy nauczyciel właśnie odwrócił wzrok.
mrugać
„Blinzeln” (mrugać) i „zwinkern” (mrugać) mogą oznaczać krótkie zamknięcie i otwarcie oczu. „Blinzeln” zwykle dzieje się mimowolnie, często przy użyciu obu oczu, podczas gdy „zwinkern” zazwyczaj jest celowe i odbywa się jednym okiem jako znak. Przy świetle lub kurzu zwykle pasuje „blinzeln”, a przy tajnym sygnale „zwinkern”.

Wegen der grellen Sonne musste ich ständig blinzeln.
Przez ostre słońce musiałem ciągle mrugać.
Er zwinkerte seiner Freundin zu, damit sie den Scherz verstand.
Mrugnął do swojej dziewczyny, żeby zrozumiała żart.