
zwinkern
mrugać
Na krótko zamykać i otwierać jedno oko, zwykle jako znak zażyłości, zgody, żartu lub flirtu.
Er zwinkerte ihr zu, als niemand hinsah.
Mrugnął do niej, kiedy nikt nie patrzył.
mrugać
zwinkern – zwinkerte – hat gezwinkert
Wczytuję zapisany stan.

mrugać
Na krótko zamykać i otwierać jedno oko, zwykle jako znak zażyłości, zgody, żartu lub flirtu.
Er zwinkerte ihr zu, als niemand hinsah.
Mrugnął do niej, kiedy nikt nie patrzył.

mrugać oczami
Wielokrotnie i na krótko poruszać powiekami, na przykład z powodu jasnego słońca, kurzu lub podrażnienia.
Wegen des starken Lichts musste sie ständig zwinkern.
Z powodu silnego światła musiała ciągle mrugać oczami.
| ich | zwinkere zwinkre |
|---|---|
| du | zwinkerst |
| er/sie/es | zwinkert |
| wir | zwinkern |
| ihr | zwinkert |
| sie | zwinkern |
| ich | zwinkerte |
|---|---|
| du | zwinkertest |
| er/sie/es | zwinkerte |
| wir | zwinkerten |
| ihr | zwinkertet |
| sie | zwinkerten |
| ich | habe gezwinkert |
|---|---|
| du | hast gezwinkert |
| er/sie/es | hat gezwinkert |
| wir | haben gezwinkert |
| ihr | habt gezwinkert |
| sie | haben gezwinkert |
| du | zwinkere! zwinker!, zwinkre! |
|---|---|
| ihr | zwinkert! |
| Sie | zwinkern Sie! |
| ich | hatte gezwinkert |
|---|---|
| du | hattest gezwinkert |
| er/sie/es | hatte gezwinkert |
| wir | hatten gezwinkert |
| ihr | hattet gezwinkert |
| sie | hatten gezwinkert |
| ich | werde zwinkern |
|---|---|
| du | wirst zwinkern |
| er/sie/es | wird zwinkern |
| wir | werden zwinkern |
| ihr | werdet zwinkern |
| sie | werden zwinkern |
| ich | zwinkere zwinkre |
|---|---|
| du | zwinkerst |
| er/sie/es | zwinkere zwinkre |
| wir | zwinkern |
| ihr | zwinkert |
| sie | zwinkern |
Używany w mowie zależnej.
| ich | zwinkerte |
|---|---|
| du | zwinkertest |
| er/sie/es | zwinkerte |
| wir | zwinkerten |
| ihr | zwinkertet |
| sie | zwinkerten |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | zwinkern |
|---|---|
| z zu | zu zwinkern |
| Partizip I | zwinkernd |
| Partizip II | gezwinkert |
W przypadku gestu społecznego „zwinkern” (mrugać) często występuje z osobą w Dativ oraz z „zu” (do). W przypadku reakcji fizycznej wyrażenia takie jak „wegen des Lichts” (z powodu światła) albo „ständig” (ciągle) pokazują, że chodzi o powtarzające się ruchy oczu.
Sie zwinkerte ihrem Kollegen zu, um ihn zum Lachen zu bringen.
Mrugnęła do kolegi, żeby go rozśmieszyć.
Er zwinkerte ständig, weil seine Kontaktlinse drückte.
Ciągle mrugał, bo uwierała go soczewka kontaktowa.
Do określonego gestu często używa się konstrukcji „jemandem zuzwinkern” (mrugać do kogoś). W zdaniu głównym „zu” (do) stoi na końcu zdania, a w bezokoliczniku „zu” (partykuła bezokolicznika) występuje przed „zwinkern” (mrugać).
Er zwinkerte seiner Schwester verschwörerisch zu.
Mrugnął porozumiewawczo do swojej siostry.
Sie wollte dem Kellner unauffällig zuzwinkern.
Chciała dyskretnie mrugnąć do kelnera.
W przypadku reakcji fizycznej czasownik „zwinkern” (mrugać) często uzupełniają określenia takie jak „ständig” (ciągle), „immer wieder” (ciągle od nowa) albo „wegen der Sonne” (z powodu słońca). Takie określenia zwykle wskazują na powtarzający się ruch i zewnętrzny czynnik drażniący.
Wegen des Staubs im Auge musste sie immer wieder zwinkern.
Z powodu kurzu w oku musiała co chwilę mrugać.
mrugać
„Blinzeln” (mrugać) i „zwinkern” (mrugać) mogą oznaczać krótkie zamknięcie i otwarcie oczu. „Blinzeln” zwykle dzieje się mimowolnie, często przy użyciu obu oczu, podczas gdy „zwinkern” zazwyczaj jest celowe i odbywa się jednym okiem jako znak. Przy świetle lub kurzu zwykle pasuje „blinzeln”, a przy tajnym sygnale „zwinkern”.

Er zwinkerte seiner Freundin zu, damit sie den Scherz verstand.
Mrugnął do swojej dziewczyny, żeby zrozumiała żart.
Wegen der grellen Sonne musste ich ständig blinzeln.
Przez ostre słońce musiałem ciągle mrugać.