
die Opfergabe
ofiara
Dar składany bóstwu lub sile religijnej jako ofiara, najczęściej podczas obrzędu religijnego.
Die Priester legten die Opfergabe vor dem Altar nieder.
Kapłani złożyli ofiarę przed ołtarzem.
ofiara
die Opfergabe, die Opfergaben
Wczytuję zapisany stan.

ofiara
Dar składany bóstwu lub sile religijnej jako ofiara, najczęściej podczas obrzędu religijnego.
Die Priester legten die Opfergabe vor dem Altar nieder.
Kapłani złożyli ofiarę przed ołtarzem.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Opfergaben |
| Genitiv | der Opfergabe |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Opfergabe | die Opfergaben |
| Akkusativ | die Opfergabe | die Opfergaben |
| Dativ | der Opfergabe | den Opfergaben |
| Genitiv | der Opfergabe | der Opfergaben |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Opfergabe” (ofiara) składa się z „Opfer” (ofiara) i „Gabe” (dar). Podstawa „Gabe” (dar) oznacza coś, co jest dawane; „Opfer” (ofiara) określa religijny cel tego daru.
Die Gläubigen brachten Früchte als Opfergabe zum Heiligtum.
Wierni przynieśli owoce do świątyni jako ofiarę.
Częste połączenia to „eine Opfergabe darbringen” (złożyć ofiarę), „eine Opfergabe niederlegen” (złożyć ofiarę) i „eine Opfergabe vor den Altar legen” (położyć ofiarę przed ołtarzem). Używa się też konstrukcji „etwas als Opfergabe darbringen” (złożyć coś w ofierze).
Die Familie brachte das erste Brot der Ernte als Opfergabe dar.
Rodzina złożyła w ofierze pierwszy chleb z tegorocznych zbiorów.
Słowo „Opfergabe” (ofiara) występuje szczególnie w opisach obrzędów religijnych, dawnych kultur i tekstów historycznych. Dlatego we współczesnym życiu codziennym spotyka się je najczęściej w kontekście religijnym, historycznym lub literackim.
Im Museum erklärte eine Tafel die Bedeutung der Opfergabe im antiken Ritual.
W muzeum tablica wyjaśniała znaczenie ofiary w starożytnym obrzędzie.