
der Peiniger
oprawca
Osoba, która zadaje innemu człowiekowi fizyczny lub psychiczny ból albo go dręczy.
Das Opfer erkannte seinen Peiniger vor Gericht wieder.
Ofiara ponownie rozpoznała swojego oprawcę w sądzie.
oprawca
der Peiniger, die Peiniger
Wczytuję zapisany stan.

oprawca
Osoba, która zadaje innemu człowiekowi fizyczny lub psychiczny ból albo go dręczy.
Das Opfer erkannte seinen Peiniger vor Gericht wieder.
Ofiara ponownie rozpoznała swojego oprawcę w sądzie.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Peiniger |
| Genitiv | des Peinigers |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Peiniger | die Peiniger |
| Akkusativ | den Peiniger | die Peiniger |
| Dativ | dem Peiniger | den Peinigern |
| Genitiv | des Peinigers | der Peiniger |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Peiniger” (oprawca) pochodzi od czasownika „peinigen” (dręczyć). Końcówka „-er” oznacza tutaj osobę wykonującą daną czynność.
Der Peiniger wurde nach langer Suche festgenommen.
Oprawca został aresztowany po długich poszukiwaniach.
Słowo „Peiniger” (oprawca) często występuje z wyrażeniami z kontekstu prawnego lub biograficznego, na przykład „den Peiniger erkennen” (rozpoznać oprawcę), „den Peiniger anzeigen” (zgłosić oprawcę na policję) lub „dem Peiniger entkommen” (uciec przed oprawcą).
Die Zeugin konnte ihren Peiniger eindeutig identifizieren.
Świadek potrafił jednoznacznie zidentyfikować swojego oprawcę.
To słowo ma silne zabarwienie emocjonalne i często występuje w relacjach dotyczących ciężkiej przemocy, znęcania się lub prześladowania. Określa osobę z perspektywy człowieka, który cierpi lub doznał krzywdy.
Viele Jahre später sprach sie öffentlich über ihren Peiniger.
Wiele lat później opowiedziała publicznie o swoim oprawcy.