
der Peiniger
آزارگر
کسی که به فرد دیگری درد جسمی یا روحی وارد میکند یا او را شکنجه میدهد.
Das Opfer erkannte seinen Peiniger vor Gericht wieder.
قربانی، آزارگرش را در دادگاه دوباره شناخت.
آزارگر
der Peiniger, die Peiniger
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

آزارگر
کسی که به فرد دیگری درد جسمی یا روحی وارد میکند یا او را شکنجه میدهد.
Das Opfer erkannte seinen Peiniger vor Gericht wieder.
قربانی، آزارگرش را در دادگاه دوباره شناخت.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Peiniger |
| Genitiv | des Peinigers |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Peiniger | die Peiniger |
| Akkusativ | den Peiniger | die Peiniger |
| Dativ | dem Peiniger | den Peinigern |
| Genitiv | des Peinigers | der Peiniger |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
«Peiniger» (آزارگر) از فعل «peinigen» (آزار دادن) مشتق شده است. پسوند «-er» در اینجا به کسی اشاره میکند که کاری را انجام میدهد.
Der Peiniger wurde nach langer Suche festgenommen.
آزارگر پس از جستوجویی طولانی دستگیر شد.
«Peiniger» (آزارگر) اغلب با واژههایی از بافت حقوقی یا زندگینامهای میآید؛ برای مثال «den Peiniger erkennen» (آزارگر را شناختن)، «den Peiniger anzeigen» (آزارگر را به پلیس گزارش کردن) یا «dem Peiniger entkommen» (از دست آزارگر فرار کردن).
Die Zeugin konnte ihren Peiniger eindeutig identifizieren.
شاهد توانست آزارگرش را بهروشنی شناسایی کند.
این واژه بار عاطفی شدیدی دارد و اغلب در گزارشهایی دربارهٔ خشونت شدید، بدرفتاری یا آزار و تعقیب به کار میرود. این واژه به فردی اشاره میکند که از دید کسی که رنج میکشد یا آسیب دیده، آزارش داده است.
Viele Jahre später sprach sie öffentlich über ihren Peiniger.
او سالها بعد، آشکارا دربارهٔ آزارگرش صحبت کرد.