
das Skalpell
skalpel
Mały, bardzo ostry nóż używany przede wszystkim do przecinania tkanek podczas zabiegów chirurgicznych.
Der Chirurg nahm das Skalpell und machte einen kleinen Schnitt.
Chirurg wziął skalpel i wykonał małe nacięcie.
skalpel
das Skalpell, die Skalpelle
Wczytuję zapisany stan.

skalpel
Mały, bardzo ostry nóż używany przede wszystkim do przecinania tkanek podczas zabiegów chirurgicznych.
Der Chirurg nahm das Skalpell und machte einen kleinen Schnitt.
Chirurg wziął skalpel i wykonał małe nacięcie.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| liczba mnoga | die Skalpelle |
| Genitiv | des Skalpells |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Skalpell | die Skalpelle |
| Akkusativ | das Skalpell | die Skalpelle |
| Dativ | dem Skalpell | den Skalpellen |
| Genitiv | des Skalpells | der Skalpelle |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Częste połączenia to „ein Skalpell ansetzen” (przyłożyć skalpel), „mit dem Skalpell schneiden” (ciąć skalpelem) i „ein Skalpell führen” (posługiwać się skalpelem). Te wyrażenia opisują konkretne czynności podczas zabiegu chirurgicznego.
Die Ärztin setzte das Skalpell vorsichtig an.
Lekarka ostrożnie przyłożyła skalpel.
Do opisywania czynności często używa się wyrażenia „mit dem Skalpell” (skalpelem); po nim następuje czynność wykonywana za pomocą tego narzędzia.
Der Chirurg trennte das Gewebe mit dem Skalpell.
Chirurg oddzielił tkankę skalpelem.
„Skalpell” (skalpel) należy przede wszystkim do medycznego i chirurgicznego języka fachowego. Poza tym kontekstem słowo to jest często używane w wyjaśnieniach dotyczących operacji albo w opisach przenośnych.
Im Operationssaal legte die Assistenz das Skalpell auf das sterile Tuch.
Na sali operacyjnej asystentka położyła skalpel na sterylnej serwecie.