
der Wangenknochen
kość policzkowa
Kość trzewioczaszki, która tworzy policzek i między innymi uczestniczy w budowie oczodołu.
Der Schlag traf ihn direkt am Wangenknochen.
Cios trafił go bezpośrednio w kość policzkową.
kość policzkowa
der Wangenknochen, die Wangenknochen
Wczytuję zapisany stan.

kość policzkowa
Kość trzewioczaszki, która tworzy policzek i między innymi uczestniczy w budowie oczodołu.
Der Schlag traf ihn direkt am Wangenknochen.
Cios trafił go bezpośrednio w kość policzkową.
| rodzaj | męski der |
|---|---|
| liczba mnoga | die Wangenknochen |
| Genitiv | des Wangenknochens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Wangenknochen | die Wangenknochen |
| Akkusativ | den Wangenknochen | die Wangenknochen |
| Dativ | dem Wangenknochen | den Wangenknochen |
| Genitiv | des Wangenknochens | der Wangenknochen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Wangenknochen” (kość policzkowa) składa się ze słowa „Wange” (policzek), elementu łączącego „-n-” oraz słowa „Knochen” (kość). Pierwszy składnik oznacza część ciała, a drugi określa rodzaj tej części ciała.
Die Ärztin tastete vorsichtig den Wangenknochen ab.
Lekarka ostrożnie obmacała kość policzkową.
Przy opisywaniu wyglądu typowymi połączeniami są „hohe Wangenknochen” (wysokie kości policzkowe) i „ausgeprägte Wangenknochen” (wyraźnie zarysowane kości policzkowe). Słowo to często występuje w liczbie mnogiej, ponieważ chodzi o obie strony twarzy.
Auf dem Foto fallen ihre hohen Wangenknochen besonders auf.
Na zdjęciu szczególnie rzucają się w oczy jej wysokie kości policzkowe.
Do opisania własnego obrażenia używa się zwykle konstrukcji „sich den Wangenknochen brechen” (złamać sobie kość policzkową). Osobę poszkodowaną wskazuje zaimek osobowy w Dativie, taki jak „mir” (mnie), „dir” (tobie) lub „sich” (sobie), a część ciała występuje z rodzajnikiem określonym w Akkusativie.
Beim Zusammenstoß habe ich mir den Wangenknochen gebrochen.
Podczas zderzenia złamałem sobie kość policzkową.