
erfunden
uydurma
Gerçeğe uymayan; düşünülüp ortaya atılmış ve gerçek olmayan.
Seine Ausrede, warum er zu spät kam, war offensichtlich frei erfunden.
Geç kalma nedenine dair bahanesinin tamamen uydurma olduğu açıkça belliydi.
uydurma
Kayıtlı durumun yükleniyor.

uydurma
Gerçeğe uymayan; düşünülüp ortaya atılmış ve gerçek olmayan.
Seine Ausrede, warum er zu spät kam, war offensichtlich frei erfunden.
Geç kalma nedenine dair bahanesinin tamamen uydurma olduğu açıkça belliydi.
“erfunden”, “erfinden” fiilinin Partizip II biçimidir. Bir şeyin gerçek olmadığını, uydurma olduğunu anlatmak için sıfat olarak kullanılır.
Die Figur des Sherlock Holmes wurde von Arthur Conan Doyle erfunden.
Sherlock Holmes karakteri Arthur Conan Doyle tarafından uyduruldu.
Bu sıfat, anlatılabilecek veya insanın aklından uydurabileceği şeyler için sık kullanılır. Örneğin “eine erfundene Geschichte” (uydurma bir hikâye), “eine erfundene Ausrede” (uydurma bir bahane) ve “ein erfundener Name” (uydurma bir isim) denir.
Er erzählte eine erfundene Geschichte, um seine Verspätung zu erklären.
Geç kalmasını açıklamak için uydurma bir hikâye anlattı.
Çok sık kullanılan bir birleşim “frei erfunden” (tamamen uydurma) ifadesidir. Bu ifade, bir şeyin bütünüyle uydurulduğunu ve içinde hiçbir gerçek payı olmadığını vurgular.
Die Gerüchte über ihn sind komplett frei erfunden.
Onun hakkındaki söylentiler tamamen uydurma.
hayali
“Fiktiv” (hayali) ve “erfunden” (uydurma), gerçek olmayan bir şeyi anlatır. “Fiktiv” özellikle bir kişinin, dünyanın veya hikâyenin gerçek olmadığını belirtir; “erfunden” ise bir şeyi uydurma eylemini daha fazla vurgular. Nesnel bir açıklama için çoğu zaman “fiktiv”, bir şeyin nasıl ortaya çıktığını anlatırken ise “erfunden” uygundur.

Die Autorin hat die Stadt für ihren Roman erfunden.
Yazar, bu şehri romanı için uydurdu.
Die fiktive Figur lebt in einer Stadt, die es nicht gibt.
Hayali karakter, var olmayan bir şehirde yaşıyor.