
erfunden
zmyślony
Niezgodny z prawdą; wymyślony i nieprawdziwy.
Seine Ausrede, warum er zu spät kam, war offensichtlich frei erfunden.
Jego wymówka, dlaczego się spóźnił, była ewidentnie zmyślona.
zmyślony
Wczytuję zapisany stan.

zmyślony
Niezgodny z prawdą; wymyślony i nieprawdziwy.
Seine Ausrede, warum er zu spät kam, war offensichtlich frei erfunden.
Jego wymówka, dlaczego się spóźnił, była ewidentnie zmyślona.
„Erfunden” (zmyślony) to Partizip II czasownika „erfinden” (wymyślać). Używa się go jako przymiotnika, by opisać coś, co nie jest prawdziwe, lecz zostało zmyślone.
Die Figur des Sherlock Holmes wurde von Arthur Conan Doyle erfunden.
Postać Sherlocka Holmesa została wymyślona przez Arthura Conana Doyle’a.
Tego przymiotnika często używa się w odniesieniu do rzeczy, które można opowiedzieć lub wymyślić, na przykład „eine erfundene Geschichte” (zmyślona historia), „eine erfundene Ausrede” (zmyślona wymówka) lub „ein erfundener Name” (zmyślone nazwisko).
Er erzählte eine erfundene Geschichte, um seine Verspätung zu erklären.
Opowiedział zmyśloną historię, żeby wyjaśnić swoje spóźnienie.
Bardzo częstym połączeniem jest „frei erfunden” (całkowicie zmyślony). Podkreśla ono, że coś zostało w całości wymyślone i nie ma żadnej podstawy w prawdzie.
Die Gerüchte über ihn sind komplett frei erfunden.
Plotki na jego temat są całkowicie zmyślone.
fikcyjny
„fiktiv” (fikcyjny) i „erfunden” (zmyślony) oznaczają coś, co nie jest rzeczywiste. „fiktiv” opisuje przede wszystkim nierzeczywisty status postaci, świata lub historii, natomiast „erfunden” mocniej podkreśla proces wymyślania. W rzeczowym opisie często pasuje „fiktiv”, a gdy chodzi o powstanie czegoś, lepiej pasuje „erfunden”.

Die Autorin hat die Stadt für ihren Roman erfunden.
Autorka wymyśliła to miasto do swojej powieści.
Die fiktive Figur lebt in einer Stadt, die es nicht gibt.
Fikcyjna postać mieszka w mieście, które nie istnieje.