
ho
hey
Başkalarının dikkatini çekmek veya birine seslenmek için kullanılan bir ünlem.
Ho, ihr da am Ufer, wartet auf uns!
Hey, kıyıdakiler, bizi bekleyin!
hey / dur / vay
Kayıtlı durumun yükleniyor.

hey
Başkalarının dikkatini çekmek veya birine seslenmek için kullanılan bir ünlem.
Ho, ihr da am Ufer, wartet auf uns!
Hey, kıyıdakiler, bizi bekleyin!

dur
Bir hayvana veya kişiye durmasını söylemek için kullanılan bir ünlem.
Ho, Pferd, ganz ruhig!
Dur, atım, sakin ol!

vay
Şaşkınlık bildiren bir ünlem; bu kullanım genellikle şaka yollu veya eski görünür.
Ho, das ist ja eine überraschende Nachricht!
Vay, bu ne şaşırtıcı bir haber!
“Ho” (hey / dur) bir seslenme sözü olarak genellikle cümlenin başında yer alır ve seslenilen bölümden ya da cümlenin geri kalanından virgülle ayrılır. Tek başına kısa bir ünlem olarak da kullanılabilir.
Ho, ihr dort hinten, nehmt uns mit!
Hey, arkadakiler, bizi de götürün!
Ho! Bleibt stehen!
Hey! Olduğunuz yerde kalın!
“Ho” (hey / dur) günümüz standart Almancasında genellikle tiyatrovari, eski moda veya şakacı bir etki yaratır. Özellikle tarihî sahnelerde, edebî metinlerde ve bu tür sahnelerin mizahi taklitlerinde görülür.
Ho, edler Ritter, wohin des Weges?
Hey, soylu şövalye, nereye gidiyorsun?
Şaşkınlık bildiren kullanımda “Ho” (vay) sözünden sonra genellikle doğrudan şaşırtıcı bir tespit veya ünlem gelir. Böyle bir cümlede genellikle seslenilen kişi ön planda değildir.
Ho, damit habe ich wirklich nicht gerechnet!
Vay, bunu gerçekten hiç beklemiyordum!
aa / ah
Her iki ünlem de şaşkınlık veya hayret ifade edebilir. “Oh” (aa) üslup bakımından nötrdür ve günlük hayatta kullanılır; “ho” (vay) ise genellikle şakacı ya da eski kullanımlı bir hava verir. Bu yüzden normal, kendiliğinden bir tepki için “oh” daha uygundur; “ho” özellikle bilinçli olarak farklı bir üslup seçilen durumlarda kullanılır.

Ho, damit hätte ich nun wirklich nicht gerechnet!
Vay, bunu gerçekten hiç hesaba katmamıştım!
Oh, das habe ich wirklich nicht erwartet!
Aa, bunu gerçekten hiç beklemiyordum!