
sch
sus!
Birinden sessiz olmasını veya konuşmaya devam etmemesini istemek için kullanılan ünlem.
Sch, die Kinder schlafen schon.
Sus, çocuklar çoktan uyudu.
sus!
Kayıtlı durumun yükleniyor.

sus!
Birinden sessiz olmasını veya konuşmaya devam etmemesini istemek için kullanılan ünlem.
Sch, die Kinder schlafen schon.
Sus, çocuklar çoktan uyudu.
“Sch” (sus!) çoğunlukla bir sözün başında yer alır ve ardından gelen cümle bölümünden virgülle ayrılır. Tek başına ünlem olarak kullanıldığında genellikle ünlem işaretiyle yazılır.
Sch, wir wollen jetzt anfangen.
Sus, şimdi başlamak istiyoruz.
Sch! Die Prüfung beginnt gleich.
Sus! Sınav birazdan başlıyor.
“Sch” (sus!) özellikle konuşma dilinde ve samimi günlük dilde kullanılır. Bu ünleme resmî yazılarda çok nadir rastlanır.
Sch, mach bitte die Tür leise zu.
Sus, lütfen kapıyı sessizce kapat.
Sch! Ich kann dich sonst nicht verstehen.
Sus! Yoksa seni anlayamıyorum.
“Sch” (sus!) kelimesinden sonra sık sık “bitte” (lütfen), “sei” (ol) veya “seid” (olun) ile kurulan bir rica ya da emir gelir. Böylece emir daha açık bir şekilde ifade edilir.
Sch, sei bitte leise.
Sus, lütfen sessiz ol.
Sch, seid jetzt bitte still.
Susun, artık lütfen sessiz olun.
şşt
Birinden sessiz olmasını istemek için “sch” (sus!) ve “pst” (dikkat çekme ünlemi) kullanılabilir. “Sch” bu isteği doğrudan ifade eder. “Pst” önce kişinin dikkatini çekmek için de kullanılabilir; sessiz olması gerektiği, ardından gelen sözlerden veya durumdan anlaşılır.

Sch, sei bitte leise, das Baby schläft!
Sus, lütfen sessiz ol; bebek uyuyor!
Pst, sei bitte leise, das Baby schläft!
Şşt, lütfen sessiz ol; bebek uyuyor!