
sch
ciii
Okrzyk, którym prosi się kogoś o zachowanie ciszy lub o to, żeby przestał mówić.
Sch, die Kinder schlafen schon.
Ciii, dzieci już śpią.
ciii
Wczytuję zapisany stan.

ciii
Okrzyk, którym prosi się kogoś o zachowanie ciszy lub o to, żeby przestał mówić.
Sch, die Kinder schlafen schon.
Ciii, dzieci już śpią.
„Sch” (ciii) zwykle stoi na początku wypowiedzi i jest oddzielone przecinkiem od następującej części zdania. Jako samodzielny okrzyk często występuje z wykrzyknikiem.
Sch, wir wollen jetzt anfangen.
Ciii, chcemy teraz zacząć.
Sch! Die Prüfung beginnt gleich.
Ciii! Egzamin zaraz się zaczyna.
„Sch” (ciii) należy przede wszystkim do mówionego, poufałego języka codziennego. Ten okrzyk rzadko pojawia się w formalnych tekstach pisanych.
Sch, mach bitte die Tür leise zu.
Ciii, zamknij proszę po cichu drzwi.
Sch! Ich kann dich sonst nicht verstehen.
Ciii! Inaczej nie mogę cię zrozumieć.
Po „Sch” (ciii) często następuje prośba lub polecenie z „bitte” (proszę), „sei” (bądź, liczba pojedyncza) albo „seid” (bądźcie, liczba mnoga). Dzięki temu prośba lub polecenie jest sformułowane dokładniej.
Sch, sei bitte leise.
Ciii, proszę zachowuj się cicho.
Sch, seid jetzt bitte still.
Ciii, bądźcie teraz proszę cicho.
pst / ciii
Za pomocą „sch” (ciii) i „pst” (ciii) możesz cicho poprosić kogoś o zachowanie ciszy. „Sch” wyraża tę prośbę bezpośrednio. „Pst” może najpierw służyć zwróceniu uwagi tej osoby; dopiero sytuacja lub dalsze słowa wyjaśniają, czy ma ona zachować ciszę.

Sch, sei bitte leise, das Baby schläft!
Ciii, proszę, zachowuj się cicho, dziecko śpi!
Pst, sei bitte leise, das Baby schläft!
Pst, proszę, zachowuj się cicho, dziecko śpi!