
ähm
اِم
واژهای پُرکننده که هنگام صحبت، وقتی کسی کمی مکث میکند، فکر میکند یا مطمئن نیست، به کار میرود.
Ähm, ich weiß leider nicht, wie die Lösung lautet.
اِم، متأسفانه نمیدانم جواب چیست.
اِم
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اِم
واژهای پُرکننده که هنگام صحبت، وقتی کسی کمی مکث میکند، فکر میکند یا مطمئن نیست، به کار میرود.
Ähm, ich weiß leider nicht, wie die Lösung lautet.
اِم، متأسفانه نمیدانم جواب چیست.
«Ähm» (اِم) میتواند در آغاز گفته بیاید یا در میان جمله مکث کوتاهی را نشان دهد. در گفتوگوهای نوشتاری، معمولاً آن را با ویرگول از بقیهٔ جمله جدا میکنند.
Ähm, könnten Sie die Frage bitte noch einmal wiederholen?
اِم، میتوانید لطفاً سؤال را یک بار دیگر تکرار کنید؟
Ich wollte, ähm, noch etwas Wichtiges sagen.
میخواستم، اِم، یک چیز مهم دیگر بگویم.
وقتی صحبت میکنید، «ähm» (اِم) کمک میکند جریان حرف برای لحظهای ادامه پیدا کند، تا فکر بعدیتان را آماده کنید. اما تکرار زیاد آن ممکن است باعث شود نامطمئن یا بسیار مردد به نظر برسید.
Ähm, lassen Sie mich kurz überlegen.
اِم، اجازه بدهید کمی فکر کنم.
Ähm, ähm, ich weiß gerade nicht weiter.
اِم، اِم، الان نمیدانم باید چه کار کنم.
«Ähm» (اِم) بیشتر به زبان گفتاریِ خودجوش تعلق دارد و بهویژه در گفتوگوها، مصاحبهها و ارائههای شفاهی به کار میرود. در متنهای نوشتاریِ رسمی و اطلاعرسان، معمولاً فقط وقتی از آن استفاده میشود که بخواهند گفتار را بازنمایی کنند.
„Ähm, ich bin mir bei diesem Punkt noch nicht ganz sicher“, erklärte die Studentin.
دانشجو توضیح داد: «اِم، هنوز دربارهٔ این نکته کاملاً مطمئن نیستم.»
Im Interview sagte er: „Ähm, darüber muss ich erst nachdenken.“
او در مصاحبه گفت: «اِم، باید اول دربارهاش فکر کنم.»