
sie
او
ضمیر شخصیِ سومشخص مفرد مؤنث در حالت Nominativ یا Akkusativ. به یک شخص مؤنث یا یک اسم مؤنث اشاره میکند.
Meine Schwester kommt gleich, sie ruft gerade an.
خواهرم بهزودی میرسد؛ او الان دارد زنگ میزند.
او / آنها
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

او
ضمیر شخصیِ سومشخص مفرد مؤنث در حالت Nominativ یا Akkusativ. به یک شخص مؤنث یا یک اسم مؤنث اشاره میکند.
Meine Schwester kommt gleich, sie ruft gerade an.
خواهرم بهزودی میرسد؛ او الان دارد زنگ میزند.

آنها
ضمیر شخصیِ سومشخص جمع در حالت Nominativ یا Akkusativ. به چند شخص یا چند چیز که دربارهشان صحبت میشود اشاره میکند.
Wo sind meine Schlüssel? Ach, sie liegen auf dem Tisch.
کلیدهایم کجا هستند؟ آهان، آنها روی میز هستند.
| مذ. | مؤ. | خنثی | جمع | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | er | sie | es | sie |
| Akk. | ihn | sie | es | sie |
| Dat. | ihm | ihr | ihm | ihnen |
| Gen. | seiner | ihrer | seiner | ihrer |
معنای «sie» (او یا آنها) را میتوان از پایان فعل تشخیص داد. اگر فعل به «-t» (پایان فعل برای مفرد) ختم شود، منظور مفرد است؛ مانند «sie geht» (او میرود). اگر فعل به «-en» (پایان فعل برای جمع) ختم شود، منظور جمع است؛ مانند «sie gehen» (آنها میروند).
Meine Schwester ist Ärztin. Sie arbeitet viel.
خواهرم پزشک است. او زیاد کار میکند.
Meine Eltern sind im Urlaub. Sie kommen nächste Woche zurück.
والدینم در تعطیلات هستند. آنها هفتهٔ آینده برمیگردند.
شکل «sie» (او یا آنها) هم در حالت Nominativ و هم در حالت Akkusativ به کار میرود. نقش آن در جمله حالت دستوری را مشخص میکند: اگر «sie» (او یا آنها) پیش از فعل صرفشده بیاید، معمولاً Nominativ است. اگر بعد از فعل بیاید، اغلب Akkusativ است.
Sie (Nominativ) liest ein Buch.
او (Nominativ) کتابی میخواند.
Ich sehe sie (Akkusativ) im Park.
من او را (Akkusativ) در پارک میبینم.
«sie» (او) در مفرد به همهٔ اسمهایی اشاره میکند که حرف تعریف «die» (حرف تعریف اسمهای مؤنث) دارند. این اسمها میتوانند به اشخاص مؤنث، اشیا یا مفهومهای انتزاعی اشاره کنند.
Die Tasche ist neu. Sie hat viel Geld gekostet.
این کیف نو است. قیمتش خیلی زیاد بوده است.
Ich mag die Musik. Sie ist sehr entspannend.
من موسیقی را دوست دارم. موسیقی خیلی آرامشبخش است.
«sie» (آنها) در جمع به همهٔ اسمهای جمع اشاره میکند، بدون توجه به جنسیت آنها در حالت مفرد. بنابراین جای «die Autos» (ماشینها)، «die Stühle» (صندلیها) و «die Frauen» (زنها) را میگیرد.
Die Kinder spielen draußen. Sie sind sehr laut.
بچهها بیرون بازی میکنند. آنها خیلی سروصدا میکنند.
Wo sind meine Bücher? Sie liegen auf dem Schreibtisch.
کتابهایم کجا هستند؟ آنها روی میز تحریر هستند.
حرف تعریف معین / ضمیر موصولی / ضمیر اشاره
«Die» (ضمیر اشاره) و «sie» (او) میتوانند به همان زن یا همان گروهی از اشخاص اشاره کنند. «Sie» اشارهٔ دوبارهٔ خنثی است، درحالیکه «die» بهصورت اشارهای تأکید ایجاد میکند و بسته به لحن میتواند محاورهای، مرزبندیکننده یا فاصلهدار به نظر برسد. برای یک بیان خنثی و واقعگرایانه معمولاً «sie» مناسب است.

Sie hat meinen Platz genommen.
او جای من را گرفته است.
Die dort am Fenster hat meinen Platz genommen.
آن زنی که کنار پنجره است، جای من را گرفته است.