
das Bellen
szczekanie
Charakterystyczny głośny, krótki dźwięk wydawany jako odgłos, przede wszystkim przez psa.
Das Bellen des Hundes weckte die ganze Nachbarschaft.
Szczekanie psa obudziło całą okolicę.
szczekanie
das Bellen
Wczytuję zapisany stan.

szczekanie
Charakterystyczny głośny, krótki dźwięk wydawany jako odgłos, przede wszystkim przez psa.
Das Bellen des Hundes weckte die ganze Nachbarschaft.
Szczekanie psa obudziło całą okolicę.
| rodzaj | nijaki das |
|---|---|
| Genitiv | des Bellens |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | das Bellen | – |
| Akkusativ | das Bellen | – |
| Dativ | dem Bellen | – |
| Genitiv | des Bellens | – |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Das Bellen” (szczekanie) to rzeczownik utworzony od bezokolicznika czasownika „bellen” (szczekać). Dlatego występuje z rodzajnikiem nijakim „das” i nazywa czynność lub dźwięk jako rzeczownik.
Das Bellen begann schon früh am Morgen.
Szczekanie zaczęło się już wcześnie rano.
Jeśli chcesz powiedzieć, który pies szczeka, wykonawcę często stawia się w Genitiv z użyciem „des” lub „der”: „das Bellen des Hundes” (szczekanie psa) albo „das Bellen der Hunde” (szczekanie psów).
Das Bellen der Hunde war bis zum Nachbarhaus zu hören.
Szczekanie psów było słychać aż do sąsiedniego domu.
Częste połączenia z „Bellen” (szczekanie) to „lautes Bellen” (głośne szczekanie), „anhaltendes Bellen” (długotrwałe szczekanie) i „durch das Bellen geweckt werden” (zostać obudzonym przez szczekanie). Przymiotniki opisują zwykle głośność lub czas trwania dźwięku.
Durch das anhaltende Bellen wurde das Baby wieder wach.
Przez nieustanne szczekanie dziecko znów się obudziło.