
kategorisch
kategorycznie
W sposób absolutny, stanowczy i niedopuszczający sprzeciwu, wyjątków ani dyskusji; jednoznacznie.
Sie schloss eine Zusammenarbeit mit der Konkurrenz kategorisch aus.
Stanowczo wykluczyła współpracę z konkurencją.
kategoryczny / kategorycznie
Wczytuję zapisany stan.

kategorycznie
W sposób absolutny, stanowczy i niedopuszczający sprzeciwu, wyjątków ani dyskusji; jednoznacznie.
Sie schloss eine Zusammenarbeit mit der Konkurrenz kategorisch aus.
Stanowczo wykluczyła współpracę z konkurencją.

kategoryczny
W filozofii, zwłaszcza u Immanuela Kanta, odnoszący się do imperatywu kategorycznego, czyli powszechnie obowiązującego i bezwarunkowego prawa moralnego.
Die Pflicht, nicht zu lügen, ist für Kant ein kategorisches Gebot.
Dla Kanta obowiązek niemówienia kłamstw był kategorycznym nakazem.
| forma podstawowa | kategorisch |
|---|
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do kategorisch.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do kategorisch.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do kategorisch.
„Kategorisch” (kategorycznie) bardzo często występuje jako przysłówek wzmacniający czasownik. Zwykle stoi wtedy bezpośrednio przed czasownikiem albo na początku zdania, aby podkreślić znaczenie.
Der Minister lehnte den Vorschlag kategorisch ab.
Minister kategorycznie odrzucił tę propozycję.
Kategorisch hat er eine weitere Diskussion verweigert.
Kategorycznie odmówił dalszej dyskusji.
Tego słowa często używa się z czasownikami oznaczającymi odrzucanie, zaprzeczanie lub wykluczanie. Częste wyrażenia to „kategorisch ausschließen” (kategorycznie wykluczać), „kategorisch ablehnen” (kategorycznie odrzucać) i „kategorisch verneinen” (kategorycznie zaprzeczać).
Die Sprecherin hat Gerüchte über einen Rücktritt kategorisch dementiert.
Rzeczniczka kategorycznie zdementowała pogłoski o rezygnacji.
To szczególne znaczenie należy do języka fachowego filozofii. Możesz je rozpoznać po słowach kluczowych, takich jak „Imperativ” (imperatyw), „Gebot” (nakaz), „Pflicht” (obowiązek), albo po nazwisku filozofa Immanuela Kanta.
Im Ethikunterricht sprachen wir über Kants kategorischen Imperativ.
Na lekcji etyki rozmawialiśmy o imperatywie kategorycznym Kanta.
koniecznie / bezwarunkowy
W filozofii „unbedingt” (bezwarunkowy) może określać prawo moralne, które obowiązuje bez warunków i wyjątków. Natomiast „kategorisch” (kategoryczny) jest u Kanta ustalonym terminem fachowym określającym ten rodzaj prawa, zwłaszcza w połączeniu „kategorischer Imperativ” (imperatyw kategoryczny).

Bei Kant heißt ein solches allgemeingültiges Gesetz kategorischer Imperativ.
U Kanta takie powszechnie obowiązujące prawo nazywa się imperatywem kategorycznym.
Dieses moralische Gesetz soll unbedingt und ohne Ausnahme gelten.
To prawo moralne powinno obowiązywać bezwarunkowo i bez wyjątków.