
pst
Cichy okrzyk, którym zwraca się czyjąś uwagę lub dyskretnie przywołuje się kogoś.
Pst, komm mal kurz zu mir!
Pst, chodź na chwilę do mnie!
pst / ciii
Wczytuję zapisany stan.

Cichy okrzyk, którym zwraca się czyjąś uwagę lub dyskretnie przywołuje się kogoś.
Pst, komm mal kurz zu mir!
Pst, chodź na chwilę do mnie!

ciii
Cichy okrzyk, którym prosi się kogoś o zachowanie ciszy.
Pst, die anderen schlafen schon!
Ciii, inni już śpią!
„Pst” (pst / ciii) często stoi na początku wypowiedzi i jest oddzielone przecinkiem od następującego po nim zdania. Nie jest częścią zdania, dlatego nie wpływa na szyk wyrazów w następującym zdaniu.
Pst, ich muss dir etwas erzählen!
Pst, muszę ci coś opowiedzieć!
Bezpośredni zwrot do kogoś lub następujące po nim pytanie często wskazują, że ktoś chce zwrócić na siebie uwagę. Wzmianki o śnie, hałasie lub innych słuchaczach zwykle wskazują natomiast na prośbę o ciszę.
Pst, Lena, hast du einen Moment Zeit?
Pst, Leno, masz chwilę?
Pst, das Baby schläft nebenan!
Pst, dziecko śpi w pokoju obok!
Jako prośba o zachowanie ciszy „pst” (ciii) często stoi przed krótkimi wyrażeniami, takimi jak „nicht so laut” (nie tak głośno), „leise” (ciszej) lub „Ruhe bitte” (proszę o ciszę). Pełne zdanie nie jest wtedy konieczne.
Pst, nicht so laut!
Ciii, nie tak głośno!
ciii
Za pomocą „sch” (ciii) i „pst” (ciii) możesz cicho poprosić kogoś o zachowanie ciszy. „Sch” wyraża tę prośbę bezpośrednio. „Pst” może najpierw służyć zwróceniu uwagi tej osoby; dopiero sytuacja lub dalsze słowa wyjaśniają, czy ma ona zachować ciszę.

Pst, sei bitte leise, das Baby schläft!
Pst, proszę, zachowuj się cicho, dziecko śpi!
Sch, sei bitte leise, das Baby schläft!
Ciii, proszę, zachowuj się cicho, dziecko śpi!