
sich
siebie
Zaimek zwrotny 3. osoby, czyli er, sie, es i sie, oraz formalnego zwrotu Sie w Akkusativie. Używa się go, gdy podmiot i dopełnienie bliższe czynności są tą samą osobą.
Er rasiert sich jeden Morgen.
On goli się każdego ranka.
siebie / sobie / nawzajem
Wczytuję zapisany stan.

siebie
Zaimek zwrotny 3. osoby, czyli er, sie, es i sie, oraz formalnego zwrotu Sie w Akkusativie. Używa się go, gdy podmiot i dopełnienie bliższe czynności są tą samą osobą.
Er rasiert sich jeden Morgen.
On goli się każdego ranka.

sobie
Zaimek zwrotny 3. osoby, czyli er, sie, es i sie, oraz formalnego zwrotu Sie w Dativie. Używa się go, gdy podmiot jest dopełnieniem dalszym własnej czynności.
Sie wünscht sich eine Reise nach Italien.
Ona życzy sobie podróży do Włoch.

nawzajem
Zaimek wzajemny wyrażający wzajemną relację między co najmniej dwoma podmiotami i mający znaczenie „einander” (nawzajem).
Die beiden Konkurrenten respektieren sich sehr.
Obaj rywale bardzo się szanują.
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | – | – |
| Akkusativ | – | – |
| Dativ | – | – |
| Genitiv | – | – |
Zaimek „sich” (siebie / sobie) występuje w Akkusativie, gdy jest jedynym dopełnieniem w zdaniu. Jeśli jednak występuje jeszcze jedno dopełnienie w Akkusativie, „sich” (siebie / sobie) stoi w Dativie, ponieważ oznacza wtedy osobę, dla której coś się robi.
Er wäscht sich. (Akkusativ)
On się myje. (Akkusativ)
Er wäscht sich die Hände. (Dativ, denn „die Hände“ ist das Akkusativobjekt)
On myje sobie ręce. (Dativ, ponieważ „ręce” są dopełnieniem w Akkusativie)
W zdaniu głównym „sich” (siebie / sobie) zwykle stoi bezpośrednio po czasowniku odmienionym. Jeśli podmiot nie zajmuje pierwszego miejsca, „sich” (siebie / sobie) stoi bezpośrednio po podmiocie.
Sie freut sich auf den Urlaub.
Ona cieszy się na urlop.
Morgen freut sie sich auf den Urlaub.
Jutro ona cieszy się na urlop.
Niektórych czasowników trzeba zawsze używać z zaimkiem zwrotnym, takim jak „sich” (się). Należą do nich na przykład „sich beeilen” (spieszyć się), „sich bedanken” (dziękować), „sich erkälten” (przeziębić się) i „sich freuen” (cieszyć się). Bez „sich” (się) zdanie jest niepoprawne gramatycznie.
Er muss sich beeilen, um den Zug nicht zu verpassen.
On musi się spieszyć, żeby nie spóźnić się na pociąg.
Gdy „sich” (sobie) stoi w Dativie, często następuje po nim dopełnienie w Akkusativie. Tego wzoru często używa się, aby wyrazić, że ktoś robi coś dla siebie, na przykład „sich etwas ansehen” (oglądać coś), „sich etwas kaufen” (kupować sobie coś) lub „sich etwas wünschen” (życzyć sobie czegoś).
Er kauft sich ein neues Hemd.
Kupuje sobie nową koszulę.
Sie sieht sich den Film im Kino an.
Ona ogląda film w kinie.
Gdy podmiot jest w liczbie mnogiej, na przykład „sie” (oni / one), „die beiden” (obaj / obie) lub „die Freunde” (przyjaciele), „sich” (się) może oznaczać wzajemną czynność, czyli „einander” (nawzajem). Z kontekstu wynika, że te osoby wykonują czynność względem siebie.
Die Teammitglieder helfen sich bei der Arbeit.
Członkowie zespołu pomagają sobie w pracy.
Nach dem Streit haben sie sich wieder vertragen.
Po kłótni znowu się pogodzili.
wzajemnie
W odniesieniu do kilku osób „sich” (nawzajem) i „einander” (wzajemnie) mogą wyrażać wzajemne działanie. „sich” może jednak również oznaczać, że każda osoba wykonuje czynność na sobie samej. „Einander” jednoznacznie wskazuje wzajemność. Wybierz tę formę, gdy bez niej kontekst pozostawiałby tę kwestię otwartą.

Die beiden Schauspieler fotografieren sich in der Pause.
Podczas przerwy obaj aktorzy robią sobie zdjęcia.
Die beiden Schauspieler fotografieren einander in der Pause.
Podczas przerwy obaj aktorzy robią sobie nawzajem zdjęcia.