
singend
śpiewający
Wykonujący czynność śpiewania. Jest to Partizip I czasownika „singen” (śpiewać) i używa się go jako przymiotnika lub przysłówka.
Ein singender Vogel saß auf dem Dach.
Na dachu siedział śpiewający ptak.
śpiewający
Wczytuję zapisany stan.

śpiewający
Wykonujący czynność śpiewania. Jest to Partizip I czasownika „singen” (śpiewać) i używa się go jako przymiotnika lub przysłówka.
Ein singender Vogel saß auf dem Dach.
Na dachu siedział śpiewający ptak.

melodyjny
Mający melodyjny, pieśniowy charakter. Często używa się tego określenia do opisu sposobu mówienia lub akcentu.
Sie sprach Deutsch mit einem charmanten, leicht singenden Akzent.
Mówiła po niemiecku z uroczym, lekko melodyjnym akcentem.
„Singend” (śpiewający) to Partizip I czasownika „singen” (śpiewać). Takie imiesłowy opisują czynną, trwającą czynność i mogą być używane jak przymiotniki lub przysłówki.
Das singende Kind spielte im Garten.
Śpiewające dziecko bawiło się w ogrodzie.
Jako przymiotnik „singend” (śpiewający) stoi przed rzeczownikiem i odmienia się. Jako przysłówek określa czasownik i pozostaje nieodmienny.
Ein singender Mann stand auf der Bühne.
Śpiewający mężczyzna stał na scenie.
Sie ging singend durch den Park.
Szła przez park, śpiewając.
Kiedy „singend” (melodyjny) opisuje głos, akcent lub ton głosu, jest używane w znaczeniu przenośnym. Nie oznacza, że ktoś naprawdę śpiewa, lecz że melodia mowy jest bardzo melodyjna.
Ihre Stimme hatte einen fast singenden Klang.
Jej głos miał niemal śpiewne brzmienie.
W przenośnym, metaforycznym znaczeniu „singend” (melodyjny) bardzo często łączy się ze słowami „Akzent” (akcent), „Stimme” (głos) lub „Tonfall” (ton głosu).
Er spricht mit einem leicht singenden Akzent, der typisch für seine Heimat ist.
Mówi z lekko melodyjnym akcentem, typowym dla jej rodzinnych stron.