
uh
ojej ze strachu
Wyraża strach przed czymś lub przestrach.
Uh, ist das unheimlich hier im dunklen Keller!
Ojej, jak tu strasznie w tej ciemnej piwnicy!
ojej / fuj
Wczytuję zapisany stan.

ojej ze strachu
Wyraża strach przed czymś lub przestrach.
Uh, ist das unheimlich hier im dunklen Keller!
Ojej, jak tu strasznie w tej ciemnej piwnicy!

ojej z zimna
Wyraża fizyczny dyskomfort, szczególnie spowodowany zimnem.
Uh, ist das Wasser kalt!
Ojej, jaka zimna jest ta woda!

fuj
Wyraża wstręt lub odrazę.
Uh, das stinkt ja fürchterlich!
Fuj, ale to okropnie śmierdzi!
„Uh” (ojej) należy przede wszystkim do spontanicznego języka mówionego, a w tekstach pisanych pojawia się zwykle w dialogach, czatach lub prywatnych wiadomościach. W tekstach oficjalnych występuje rzadko.
„Uh, das war knapp!“, rief sie nach dem Bremsmanöver.
„Ojej, niewiele brakowało!”, zawołała po gwałtownym hamowaniu.
„Uh” (ojej) często występuje samodzielnie albo na początku wykrzyknienia i wtedy zwykle oddziela się je przecinkiem od reszty zdania. Wykrzyknienie może też składać się tylko z „Uh!” (ojej!).
Uh, warum ist es hier plötzlich so dunkel?
Ojej, dlaczego nagle zrobiło się tu tak ciemno?
Uh! Ich habe mich erschreckt.
Ojej! Przestraszyłem się.
Słowa i sytuacje występujące później często pokazują, o jaką reakcję chodzi. Wskazówki dotyczące przerażającej sytuacji, zimna lub nieprzyjemnego zapachu nadają temu wykrzyknieniu różne znaczenia.
Uh, dieser Keller macht mir Angst.
Ojej, ta piwnica mnie przeraża.
Uh, der Wind ist eiskalt.
Ojej, ten wiatr jest lodowaty.
Uh, aus dem Kühlschrank kommt ein übler Geruch.
Fuj, z lodówki wydobywa się okropny zapach.