
wir
my
Zaimek osobowy pierwszej osoby liczby mnogiej w Nominativie. Oznacza grupę, do której należy osoba mówiąca.
Morgen fahren wir zu unseren Großeltern.
Jutro jedziemy do naszych dziadków.
my
Wczytuję zapisany stan.

my
Zaimek osobowy pierwszej osoby liczby mnogiej w Nominativie. Oznacza grupę, do której należy osoba mówiąca.
Morgen fahren wir zu unseren Großeltern.
Jutro jedziemy do naszych dziadków.

my
Używa się go do wyrażenia ogólnego stwierdzenia dotyczącego dużej grupy, na przykład społeczeństwa lub ludzkości, albo do stworzenia poczucia wspólnoty, czyli jako inkluzywnego „my”.
Wir müssen als Gesellschaft besser auf die Umwelt achten.
Jako społeczeństwo musimy lepiej dbać o środowisko.

my
Pojedyncza osoba używa go, mówiąc o sobie, typowo władca jako pluralis maiestatis albo autor w tekście naukowym jako liczba mnoga autorska.
In diesem Artikel zeigen wir, dass die bisherige Annahme falsch ist.
W tym artykule pokazujemy, że dotychczasowe założenie jest błędne.
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | ich | wir |
| Akkusativ | mich | uns |
| Dativ | mir | uns |
| Genitiv | meiner | unser |
Gdy „wir” (my) jest podmiotem zdania, odmieniony czasownik prawie zawsze kończy się na „-en”. „Wir” (my) zawsze oznacza grupę, do której należy osoba mówiąca.
Wir lernen zusammen Deutsch.
Uczymy się razem niemieckiego.
Am Wochenende besuchen wir meine Eltern.
W weekend odwiedzamy moich rodziców.
W przemówieniach lub ogólnych stwierdzeniach często używa się „wir” (my), aby objąć dużą grupę, na przykład obywateli kraju lub ludzkość. Tworzy to poczucie wspólnoty i wspólnej odpowiedzialności.
Wir müssen mehr für den Klimaschutz tun.
Musimy zrobić więcej dla ochrony klimatu.
W tekstach naukowych i akademickich pojedynczy autor często używa „wir” (my) zamiast „ich” (ja). Brzmi to mniej osobiście i ma włączyć czytelnika w tok argumentacji.
Wie wir im nächsten Abschnitt zeigen werden, ist diese Hypothese korrekt.
Jak pokażemy w następnym rozdziale, ta hipoteza jest poprawna.
ja
Pojedynczy autor może mówić o sobie „ich” (ja) albo „wir” (my). „Ich” brzmi osobiście i bezpośrednio wskazuje osobę mówiącą. „Wir” jako liczba mnoga autorska jest możliwe zwłaszcza w tekstach naukowych i tworzy większy dystans, mimo że pisze tylko jedna osoba.

In diesem wissenschaftlichen Artikel untersuchen wir die Folgen des Klimawandels.
W tym artykule naukowym analizujemy skutki zmian klimatu.
In diesem Artikel untersuche ich die Folgen des Klimawandels.
W tym artykule analizuję skutki zmian klimatu.