
einwilligen
onaylamak
Bir öneriyi, isteği veya yapılması planlanan bir şeyi uygun bulup kabul etmek.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
Hasta, önerilen tedaviyi onayladı.
onaylamak
einwilligen – willigte ein – hat eingewilligt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

onaylamak
Bir öneriyi, isteği veya yapılması planlanan bir şeyi uygun bulup kabul etmek.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
Hasta, önerilen tedaviyi onayladı.
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigst ein |
| er/sie/es | willigt ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | willigt ein |
| sie | willigen ein |
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
| ich | habe eingewilligt |
|---|---|
| du | hast eingewilligt |
| er/sie/es | hat eingewilligt |
| wir | haben eingewilligt |
| ihr | habt eingewilligt |
| sie | haben eingewilligt |
| du | willige ein! willig ein! |
|---|---|
| ihr | willigt ein! |
| Sie | willigen Sie ein! |
| ich | hatte eingewilligt |
|---|---|
| du | hattest eingewilligt |
| er/sie/es | hatte eingewilligt |
| wir | hatten eingewilligt |
| ihr | hattet eingewilligt |
| sie | hatten eingewilligt |
| ich | werde einwilligen |
|---|---|
| du | wirst einwilligen |
| er/sie/es | wird einwilligen |
| wir | werden einwilligen |
| ihr | werdet einwilligen |
| sie | werden einwilligen |
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigest ein |
| er/sie/es | willige ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | williget ein |
| sie | willigen ein |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | einwilligen |
|---|---|
| zu ile | einzuwilligen |
| Partizip I | einwilligend |
| Partizip II | eingewilligt |
“Einwilligen” ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “ein” (ayrılan ön ek) cümlenin sonunda yer alır; yan cümlede fiil birleşik kalır. “Zu” (mastar eki) ile kullanılan mastarda “zu”, “ein” ile “willigen” arasına girer.
Nach einem langen Gespräch willigte sie ein.
Uzun bir konuşmadan sonra onay verdi.
Wir waren erleichtert, weil sie einwilligte.
Onun onaylamasına sevindik.
Er war bereit, in die Untersuchung einzuwilligen.
İncelemeye onay vermeye hazırdı.
Birinin neyi kabul ettiğini söylediğinde “in” (içine) edatını Akkusativ ile kullanırsın. Kalıp “in etwas einwilligen” (bir şeyi kabul etmek) şeklindedir.
Beide Seiten willigten in den vorgeschlagenen Kompromiss ein.
İki taraf da önerilen uzlaşmayı kabul etti.
Yaygın kullanımlar şunlardır: “nur zögernd einwilligen” (ancak tereddüt ederek kabul etmek), “widerwillig einwilligen” (gönülsüzce kabul etmek) ve “schließlich einwilligen” (sonunda kabul etmek). Bu kullanımlar, kabul etmenin zor olduğunu ya da ancak bir süre sonra gerçekleştiğini gösterir.
Nach mehreren Gesprächen willigte der Vermieter schließlich in die Umbauten ein.
Birkaç görüşmeden sonra ev sahibi sonunda tadilatları kabul etti.
kabul etmek
Önerilen sözleşme koşulları söz konusu olduğunda “akzeptieren” (kabul etmek) ve “einwilligen” (onaylamak) kelimelerinin ikisi de onay vermeyi anlatabilir. Aralarındaki temel fark, kendilerinden sonra gelen yapıdır: Koşullar kabul edilir, ama koşullara onay verilir. “akzeptieren” kelimesinden sonra nesne doğrudan gelir; “einwilligen” kelimesinden önce ise “in” (-e, -a anlamı veren edat) bulunur.

Nach kurzer Überlegung willigte sie in die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen ein.
Kısa bir süre düşündükten sonra önerilen sözleşme koşullarına onay verdi.
Nach kurzer Überlegung akzeptierte sie die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen.
Kısa bir süre düşündükten sonra önerilen sözleşme koşullarını kabul etti.