
einwilligen
wyrazić zgodę
Zgodzić się na propozycję, prośbę lub planowane działanie i wyrazić na nie zgodę.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
Pacjentka wyraziła zgodę na zaproponowane leczenie.
wyrazić zgodę
einwilligen – willigte ein – hat eingewilligt
Wczytuję zapisany stan.

wyrazić zgodę
Zgodzić się na propozycję, prośbę lub planowane działanie i wyrazić na nie zgodę.
Die Patientin willigte in die vorgeschlagene Behandlung ein.
Pacjentka wyraziła zgodę na zaproponowane leczenie.
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigst ein |
| er/sie/es | willigt ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | willigt ein |
| sie | willigen ein |
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
| ich | habe eingewilligt |
|---|---|
| du | hast eingewilligt |
| er/sie/es | hat eingewilligt |
| wir | haben eingewilligt |
| ihr | habt eingewilligt |
| sie | haben eingewilligt |
| du | willige ein! willig ein! |
|---|---|
| ihr | willigt ein! |
| Sie | willigen Sie ein! |
| ich | hatte eingewilligt |
|---|---|
| du | hattest eingewilligt |
| er/sie/es | hatte eingewilligt |
| wir | hatten eingewilligt |
| ihr | hattet eingewilligt |
| sie | hatten eingewilligt |
| ich | werde einwilligen |
|---|---|
| du | wirst einwilligen |
| er/sie/es | wird einwilligen |
| wir | werden einwilligen |
| ihr | werdet einwilligen |
| sie | werden einwilligen |
| ich | willige ein |
|---|---|
| du | willigest ein |
| er/sie/es | willige ein |
| wir | willigen ein |
| ihr | williget ein |
| sie | willigen ein |
Używany w mowie zależnej.
| ich | willigte ein |
|---|---|
| du | willigtest ein |
| er/sie/es | willigte ein |
| wir | willigten ein |
| ihr | willigtet ein |
| sie | willigten ein |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | einwilligen |
|---|---|
| z zu | einzuwilligen |
| Partizip I | einwilligend |
| Partizip II | eingewilligt |
„Einwilligen” (wyrazić zgodę) jest czasownikiem rozdzielnie złożonym: w zdaniu głównym „ein” (przedrostek rozdzielny) znajduje się na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” (partykuła bezokolicznika) stoi między „ein” (przedrostek rozdzielny) a „willigen” (część czasownika).
Nach einem langen Gespräch willigte sie ein.
Po długiej rozmowie wyraziła zgodę.
Wir waren erleichtert, weil sie einwilligte.
Odetchnęliśmy z ulgą, ponieważ wyraziła zgodę.
Er war bereit, in die Untersuchung einzuwilligen.
Był gotów wyrazić zgodę na badanie.
Jeśli wymieniasz rzecz, na którą ktoś się zgadza, użyj „in” (przyimek „w” lub „na”) z Akkusativ. Schemat wygląda tak: „in etwas einwilligen” (wyrazić zgodę na coś).
Beide Seiten willigten in den vorgeschlagenen Kompromiss ein.
Obie strony wyraziły zgodę na zaproponowany kompromis.
Częste połączenia to „nur zögernd einwilligen” (wyrazić zgodę tylko z wahaniem), „widerwillig einwilligen” (wyrazić zgodę niechętnie) i „schließlich einwilligen” (w końcu wyrazić zgodę). Pokazują one, czy wyrażenie zgody przychodzi z trudem albo następuje dopiero po pewnym czasie.
Nach mehreren Gesprächen willigte der Vermieter schließlich in die Umbauten ein.
Po kilku rozmowach wynajmujący w końcu wyraził zgodę na przebudowę.
akceptować
W odniesieniu do proponowanych warunków umowy zarówno „akzeptieren” (akceptować), jak i „einwilligen” (wyrazić zgodę) mogą wyrażać zgodę. Najważniejsza różnica dotyczy konstrukcji gramatycznej: mówi się „die Bedingungen akzeptieren” (akceptować warunki), ale „in die Bedingungen einwilligen” (wyrazić zgodę na warunki). Po „akzeptieren” dopełnienie występuje więc bezpośrednio, a przed dopełnieniem przy „einwilligen” stoi „in” (przyimek „w”, „na”).

Nach kurzer Überlegung willigte sie in die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen ein.
Po krótkim namyśle wyraziła zgodę na proponowane warunki umowy.
Nach kurzer Überlegung akzeptierte sie die vorgeschlagenen Vertragsbedingungen.
Po krótkim namyśle zaakceptowała proponowane warunki umowy.