
sich erbarmen
acımak
Zor durumda olan birine acımak ve ona yardım etmek ya da ona zarar vermemek.
Schließlich erbarmte sich die Nachbarin des frierenden Kindes.
Sonunda komşu kadın üşüyen çocuğa acıdı.
acımak / acıma duygusu uyandırmak
erbarmen – erbarmte – hat erbarmt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

acımak
Zor durumda olan birine acımak ve ona yardım etmek ya da ona zarar vermemek.
Schließlich erbarmte sich die Nachbarin des frierenden Kindes.
Sonunda komşu kadın üşüyen çocuğa acıdı.

acıma duygusu uyandırmak
Birinde acıma ya da merhamet duygusu uyandırmak.
Der Anblick des verletzten Tieres erbarmte ihn.
Yaralı hayvanın hali onda acıma duygusu uyandırdı.
| ich | erbarme |
|---|---|
| du | erbarmst |
| er/sie/es | erbarmt |
| wir | erbarmen |
| ihr | erbarmt |
| sie | erbarmen |
| ich | erbarmte |
|---|---|
| du | erbarmtest |
| er/sie/es | erbarmte |
| wir | erbarmten |
| ihr | erbarmtet |
| sie | erbarmten |
| ich | habe erbarmt |
|---|---|
| du | hast erbarmt |
| er/sie/es | hat erbarmt |
| wir | haben erbarmt |
| ihr | habt erbarmt |
| sie | haben erbarmt |
| du | erbarm! erbarme! |
|---|---|
| ihr | erbarmt! |
| Sie | erbarmen Sie! |
| ich | hatte erbarmt |
|---|---|
| du | hattest erbarmt |
| er/sie/es | hatte erbarmt |
| wir | hatten erbarmt |
| ihr | hattet erbarmt |
| sie | hatten erbarmt |
| ich | werde erbarmen |
|---|---|
| du | wirst erbarmen |
| er/sie/es | wird erbarmen |
| wir | werden erbarmen |
| ihr | werdet erbarmen |
| sie | werden erbarmen |
| ich | erbarme |
|---|---|
| du | erbarmest |
| er/sie/es | erbarme |
| wir | erbarmen |
| ihr | erbarmet |
| sie | erbarmen |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | erbarmte |
|---|---|
| du | erbarmtest |
| er/sie/es | erbarmte |
| wir | erbarmten |
| ihr | erbarmtet |
| sie | erbarmten |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | erbarmen |
|---|---|
| zu ile | zu erbarmen |
| Partizip I | erbarmend |
| Partizip II | erbarmt |
“Erbarmen” fiili, ayrılamayan “er-” ön ekiyle başlar. Bu ön ek ana cümlede, yan cümlede ve mastar biçiminde fiille birleşik kalır.
Der Arzt erbarmte sich schließlich des alten Mannes.
Doktor sonunda yaşlı adama acıdı.
“sich erbarmen” (acımak) kullanıldığında, acınan kişi veya şey sık sık Genitiv olur. Kalıp şöyledir: “sich jemandes oder einer Sache erbarmen” (birine veya bir şeye acımak).
Die Feuerwehr erbarmte sich des verlassenen Hundes.
İtfaiye terk edilmiş köpeğe acıdı.
Bir şey bir kişide acıma duygusu uyandırıyorsa, etkilenen kişi Akkusativ olur. Bu durumda acıma duygusunu uyandıran şey cümlenin öznesidir.
Die traurige Geschichte erbarmte den strengen Lehrer.
Üzücü hikâye katı öğretmende acıma duygusu uyandırdı.
üzülmek
“Leidtun” (üzülmek) ve “erbarmen” (acıma duygusu uyandırmak), birinin başkasında acıma duygusu uyandırdığını ifade edebilir. Günümüz günlük dilinde “jemandem leidtun” (birine üzülmek) denir ve üzülen kişi Dativ biçiminde kullanılır. “Jemanden erbarmen” (birine acıma duygusu uyandırmak) burada aynı temel anlama gelir; ancak Akkusativ ister ve eski bir kullanım gibi duyulur.

Das frierende Kind erbarmte ihn.
Üşüyen çocuk onda acıma duygusu uyandırdı.
Das frierende Kind tat ihm leid.
Üşüyen çocuğa üzüldü.