
hinfallen
düşmek
Genellikle tökezlediği, dengesini kaybettiği ya da biri tarafından itildiği için yere düşmek.
Beim Laufen stolperte er und fiel hin.
Koşarken tökezledi ve yere düştü.
düşmek
hinfallen – fiel hin – ist hingefallen
Kayıtlı durumun yükleniyor.

düşmek
Genellikle tökezlediği, dengesini kaybettiği ya da biri tarafından itildiği için yere düşmek.
Beim Laufen stolperte er und fiel hin.
Koşarken tökezledi ve yere düştü.
| ich | falle hin |
|---|---|
| du | fällst hin |
| er/sie/es | fällt hin |
| wir | fallen hin |
| ihr | fallt hin |
| sie | fallen hin |
| ich | fiel hin |
|---|---|
| du | fielst hin |
| er/sie/es | fiel hin |
| wir | fielen hin |
| ihr | fielt hin |
| sie | fielen hin |
| ich | bin hingefallen |
|---|---|
| du | bist hingefallen |
| er/sie/es | ist hingefallen |
| wir | sind hingefallen |
| ihr | seid hingefallen |
| sie | sind hingefallen |
| du | fall hin! falle hin! |
|---|---|
| ihr | fallt hin! |
| Sie | fallen Sie hin! |
| ich | war hingefallen |
|---|---|
| du | warst hingefallen |
| er/sie/es | war hingefallen |
| wir | waren hingefallen |
| ihr | wart hingefallen |
| sie | waren hingefallen |
| ich | werde hinfallen |
|---|---|
| du | wirst hinfallen |
| er/sie/es | wird hinfallen |
| wir | werden hinfallen |
| ihr | werdet hinfallen |
| sie | werden hinfallen |
| ich | falle hin |
|---|---|
| du | fallest hin |
| er/sie/es | falle hin |
| wir | fallen hin |
| ihr | fallet hin |
| sie | fallen hin |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | fiele hin |
|---|---|
| du | fielest hin |
| er/sie/es | fiele hin |
| wir | fielen hin |
| ihr | fielet hin |
| sie | fielen hin |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | hinfallen |
|---|---|
| zu ile | hinzufallen |
| Partizip I | hinfallend |
| Partizip II | hingefallen |
“Hinfallen” bir “hin-” ön ekiyle “fallen” (düşmek) fiilinden oluşur ve ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “hin” (oraya) cümlenin sonunda yer alır; yan cümlede ve “zu” ile kullanılan mastarda fiil bitişik kalır ya da “zu” ön ek ile fiilin arasına girer.
Auf dem Spielplatz fiel das Kind plötzlich hin.
Çocuk oyun alanında birden düştü.
Sie blieb stehen, weil ihr Bruder hingefallen war.
Kardeşi düştüğü için durdu.
Er versucht, beim Eislaufen nicht hinzufallen.
Buz pateni yaparken düşmemeye çalışıyor.
“Hinfallen” fiilinin Perfekt biçimi “sein” (yardımcı fiil) ile kurulur; çünkü bu fiil bir hareketi veya durum değişikliğini anlatır.
Meine Tochter ist auf dem nassen Weg hingefallen.
Kızım ıslak yolda düştü.
“Hinfallen” (düşmek) sık sık tökezleme, dengeyi kaybetme veya kaygan bir zemin gibi durumlarla birlikte kullanılır. Bu ifadeler çoğu zaman birinin neden yere düştüğünü açıklar.
Er ist auf den glatten Fliesen hingefallen, weil er ausgerutscht ist.
Kaydığı için fayansların üzerinde düştü.
düşmek / azalmak
Birinin yere düşmesi söz konusu olduğunda “fallen” (düşmek) ve “hinfallen” (düşmek) çoğu zaman ikisi de kullanılabilir. “fallen” hareketi daha genel ve tarafsız biçimde anlatır. “hinfallen” ise kişinin yere vardığını özellikle vurgular; bu genellikle tökezledikten veya dengesini kaybettikten sonra olur.

Sie stolperte über einen Stein und fiel hin.
Bir taşa takılıp yere düştü.
Sie stolperte über einen Stein und fiel zu Boden.
Bir taşa takıldı ve yere düştü.