
knorrig
budaklı
Yüzeyinde çok sayıda sert kabartı ve düzensiz çıkıntı bulunan; özellikle ağaçlar, dallar ve tahta için kullanılır.
Die alte Eiche hat einen knorrigen Stamm.
Yaşlı meşenin gövdesi budaklı.
budaklı / tıknaz / sert mizaçlı
knorrig – knorriger – am knorrigsten
Kayıtlı durumun yükleniyor.

budaklı
Yüzeyinde çok sayıda sert kabartı ve düzensiz çıkıntı bulunan; özellikle ağaçlar, dallar ve tahta için kullanılır.
Die alte Eiche hat einen knorrigen Stamm.
Yaşlı meşenin gövdesi budaklı.

iri ve kaba yapılı
Güçlü, kısa ve toplu, biraz da kaba yapılı. İnsanlar ve vücut bölümleri için kullanılır.
Mit seinen knorrigen Händen hielt der alte Bauer den Stock fest.
Yaşlı çiftçi, boğumlu elleriyle bastonu sıkıca tuttu.

sert mizaçlı
Karakteri kendi bildiğini yapan, kaba ve insanlara kolay yaklaşmayan; buna rağmen çoğu zaman doğal ve sempatik olan.
Unser Nachbar ist ein knorriger Einzelgänger, der selten ein freundliches Wort sagt, aber immer hilft.
Komşumuz sert mizaçlı bir yalnızdır; nadiren güzel bir söz söyler ama her zaman yardım eder.
| temel form | knorrig |
|---|---|
| Komparativ | knorriger |
| Superlativ | am knorrigsten |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki knorrig kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki knorrig kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Eki knorrig kelimesine ekle.
“Knorrig” kelimesinde hangi anlamın kastedildiğini çoğu zaman yanındaki isim gösterir: “Stamm” (ağaç gövdesi), “Ast” (dal) veya “Holz” (odun) yüzeye işaret eder; “Hände” (eller), “Finger” (parmaklar) veya “Gestalt” (beden yapısı) vücuda işaret eder; “Mensch” (insan), “Charakter” (karakter) veya “Wesen” (kişilik) ise kişiliği anlatır.
Der knorrige Ast ragte weit über den Weg.
Budaklı dal yolun üzerine doğru uzanıyordu.
Seine knorrigen Finger zitterten leicht.
Onun boğumlu parmakları hafifçe titriyordu.
Die knorrige Frau kannte jeden Wanderweg im Wald.
Sert mizaçlı kadın ormandaki bütün yürüyüş yollarını biliyordu.
Ağaçları ve odunu anlatırken “knorrig” kelimesi çoğu zaman “Stamm” (ağaç gövdesi), “Ast” (dal), “Wurzel” (kök) veya “Holz” (odun) gibi kelimelerle kullanılır. Budaklı gövdeleri veya budaklı dalları olan yaşlı ağaçlar özellikle tipik bir örnektir.
Hinter dem Haus steht ein knorriger Apfelbaum.
Evin arkasında budaklı bir elma ağacı duruyor.
Die knorrigen Wurzeln ragten aus der Erde.
Budaklı kökler toprağın dışına çıkmıştı.
İnsanları ve onların karakterini anlatan anlamı, özellikle hikâye anlatımında, edebî betimlemelerde veya doğayla ilgili tasvirlerde kullanılır. Bu kelime çoğu zaman dikkat çekici, sert bir kişiliği anlatır ve olumlu ya da sevgi dolu bir anlam taşıyabilir.
Der knorrige Förster kannte den Wald besser als jeder andere.
Sert mizaçlı ormancı, ormanı herkesten daha iyi biliyordu.
Trotz seiner knorrigen Art war er bei den Kindern beliebt.
Sert mizacına rağmen çocuklar onu seviyordu.
tıknaz
“Stämmig” (tıknaz) ve “knorrig” (iri ve kaba yapılı), güçlü ve kısa boylu bir vücut yapısını anlatabilir. “Stämmig” bu vücut yapısını çoğu zaman tarafsız biçimde belirtirken “knorrig” ayrıca kaba, sert ya da biraz haşin bir görünümü ima eder. Sadece vücut biçimini anlatırken “stämmig”, kişinin bu yüzden kaba ya da tuhaf göründüğünü belirtirken “knorrig” kullanılır.

Der knorrige alte Mann ging langsam mit seinem Stock durch das Dorf.
İri ve kaba yapılı yaşlı adam bastonuyla köyün içinde yavaşça yürüdü.
Der stämmige Mann trug die schweren Kisten ohne Mühe.
Tıknaz adam ağır kasaları hiç zorlanmadan taşıdı.