
knorrig
sękaty
Mający na powierzchni wiele twardych zgrubień i nieregularnych wypukłości; szczególnie o drzewach, gałęziach i drewnie.
Die alte Eiche hat einen knorrigen Stamm.
Stary dąb ma sękaty pień.
sękaty / krępy / szorstki
knorrig – knorriger – am knorrigsten
Wczytuję zapisany stan.

sękaty
Mający na powierzchni wiele twardych zgrubień i nieregularnych wypukłości; szczególnie o drzewach, gałęziach i drewnie.
Die alte Eiche hat einen knorrigen Stamm.
Stary dąb ma sękaty pień.

krępy
Mający mocną, zwartą i nieco toporną budowę. Mówi się tak o ludziach i ich częściach ciała.
Mit seinen knorrigen Händen hielt der alte Bauer den Stock fest.
Stary rolnik mocno trzymał kij swoimi sękatymi dłońmi.

szorstki
Uparty, grubiański i z natury mało przystępny, a przy tym często sympatyczny w swojski sposób.
Unser Nachbar ist ein knorriger Einzelgänger, der selten ein freundliches Wort sagt, aber immer hilft.
Nasz sąsiad to szorstki samotnik, który rzadko mówi coś miłego, ale zawsze pomaga.
| forma podstawowa | knorrig |
|---|---|
| Komparativ | knorriger |
| Superlativ | am knorrigsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do knorrig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do knorrig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do knorrig.
W przypadku słowa „knorrig” (sękaty / krępy / szorstki) znaczenie zwykle wskazują towarzyszące mu rzeczowniki: „Stamm” (pień), „Ast” (gałąź) lub „Holz” (drewno) odnoszą się do powierzchni; „Hände” (dłonie), „Finger” (palce) lub „Gestalt” (budowa ciała) do ciała; a „Mensch” (człowiek), „Charakter” (charakter) lub „Wesen” (usposobienie) do osobowości.
Der knorrige Ast ragte weit über den Weg.
Sękata gałąź wystawała daleko nad drogę.
Seine knorrigen Finger zitterten leicht.
Jego sękate palce lekko drżały.
Die knorrige Frau kannte jeden Wanderweg im Wald.
Sękata kobieta znała każdą leśną ścieżkę.
W opisach drzew i drewna słowo „knorrig” (sękaty) często występuje z wyrazami takimi jak „Stamm” (pień), „Ast” (gałąź), „Wurzel” (korzeń) lub „Holz” (drewno). Szczególnie typowe są stare drzewa z sękatym pniem lub sękatymi gałęziami.
Hinter dem Haus steht ein knorriger Apfelbaum.
Za domem rośnie sękata jabłoń.
Die knorrigen Wurzeln ragten aus der Erde.
Sękate korzenie wystawały z ziemi.
Znaczenie odnoszące się do ludzi i ich charakteru jest szczególnie częste w opisach narracyjnych, literackich lub związanych z naturą. Słowo zwykle przedstawia wyrazistą, szorstką osobowość i może brzmieć aprobująco lub serdecznie.
Der knorrige Förster kannte den Wald besser als jeder andere.
Sękaty leśniczy znał las lepiej niż ktokolwiek inny.
Trotz seiner knorrigen Art war er bei den Kindern beliebt.
Mimo swojej szorstkości cieszył się sympatią dzieci.
krępy
Oba słowa mogą opisywać mocną, krępą budowę ciała. „Stämmig” (krępy) zazwyczaj określa taką budowę neutralnie, natomiast „knorrig” (krępy, toporny) dodatkowo sugeruje wygląd grubiański, twardy lub nieco szorstki. Używaj „stämmig”, gdy chodzi wyłącznie o kształt ciała, a „knorrig”, gdy dana osoba przez swój wygląd sprawia wrażenie prostackiej lub dziwnej.

Der knorrige alte Mann ging langsam mit seinem Stock durch das Dorf.
Sękaty starzec powoli szedł przez wieś, podpierając się laską.
Der stämmige Mann trug die schweren Kisten ohne Mühe.
Krępy mężczyzna bez trudu niósł ciężkie skrzynie.