
der Türke
Türk
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan veya Türk etnik grubuna ya da kültür topluluğuna mensup olan erkek kişi.
Mein neuer Kollege ist Türke und kommt ursprünglich aus Ankara.
Yeni iş arkadaşım Türk ve aslen Ankara'dan geliyor.
Türk
der Türke, die Türken
Kayıtlı durumun yükleniyor.

Türk
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan veya Türk etnik grubuna ya da kültür topluluğuna mensup olan erkek kişi.
Mein neuer Kollege ist Türke und kommt ursprünglich aus Ankara.
Yeni iş arkadaşım Türk ve aslen Ankara'dan geliyor.
| cinsiyet | eril der |
|---|---|
| çoğul | die Türken |
| Genitiv | des Türken |
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Türke | die Türken |
| Akkusativ | den Türken | die Türken |
| Dativ | dem Türken | den Türken |
| Genitiv | des Türken | der Türken |
Artikel hâle göre değişir; renkli gösterilir.
“Der Türke” N çekimine giren bir isimdir. Bu, Nominativ tekil dışındaki bütün hâllerde “-n” eki aldığı anlamına gelir. Bu konu sık hata yapılan bir noktadır.
Ich habe mit dem Türken gesprochen.
Türk erkeğiyle konuştum. (Dativ)
Er gab dem Türken das Buch zurück.
Türk erkeğine kitabı geri verdi. (Dativ)
Kennen Sie den Türken dort drüben?
Şuradaki Türk erkeğini tanıyor musunuz? (Akkusativ)
“Der Türke” kelimesinden başka önemli kelimeler de türemiştir: “die Türkei” (ülke), “die Türkin” (Türk kadını) ve “türkisch” (Türkçe veya Türk).
Die Hauptstadt der Türkei ist Ankara.
Türkiye'nin başkenti Ankara'dır.
Ich lerne gerade die türkische Sprache.
Şu anda Türkçe öğreniyorum.
Seine Nachbarin ist Türkin.
Komşusu Türk kadınıdır.
“Türkisch” sıfatı Türkiye'den gelen veya Türkiye'yle ilgili şeyleri anlatmak için kullanılır. Yaygın kullanımlar şunlardır: “türkisches Essen” (Türk yemeği), “türkische Kultur” (Türk kültürü) ve “türkische Herkunft” (Türk kökeni).
Am Abend essen wir in einem türkischen Restaurant.
Akşam bir Türk restoranında yemek yiyeceğiz.
Er hat die türkische Staatsbürgerschaft beantragt.
Türk vatandaşlığına başvurdu.
Osmanlı
“Türke” (Türk) ve “Osmane” (Osmanlı), Türk kültür çevresinden bir kişiyi anlatabilir, ancak farklı bir noktayı vurgular. “Türke” kişinin Türk vatandaşlığını veya etnik ya da kültürel aidiyetini; “Osmane” ise tarihî Osmanlı İmparatorluğu'na bağlılığını vurgular. O dönemin siyasi açıdan nasıl sınıflandırılacağından söz ederken “Osmane” daha uygundur.

In der Familiengeschichte wird der Gelehrte als Türke beschrieben, weil er der türkischen Kulturgemeinschaft angehörte.
Aile tarihinde bu bilgin, Türk kültür topluluğuna ait olduğu için Türk olarak anlatılıyor.
In der historischen Quelle wird der Gelehrte als Osmane beschrieben, weil er im Osmanischen Reich lebte.
Tarihî kaynakta bu bilgin, Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşadığı için Osmanlı olarak anlatılıyor.