
unwillig
isteksiz
Bir şeyi yapmaya hazır veya istekli olmayan; gönülsüz.
Der unwillige Mitarbeiter weigerte sich, die zusätzlichen Aufgaben zu übernehmen.
İsteksiz çalışan, ek görevleri üstlenmeyi reddetti.
isteksiz / hoşnutsuz
unwillig – unwilliger – am unwilligsten
Kayıtlı durumun yükleniyor.

isteksiz
Bir şeyi yapmaya hazır veya istekli olmayan; gönülsüz.
Der unwillige Mitarbeiter weigerte sich, die zusätzlichen Aufgaben zu übernehmen.
İsteksiz çalışan, ek görevleri üstlenmeyi reddetti.

hoşnutsuz
Bir şeyi onaylamadığı bakışından, hareketinden veya çıkardığı sesten anlaşılan; kızgın ve rahatsız.
Sie schüttelte unwillig den Kopf und wandte sich ab.
Başını hoşnutsuzca sallayıp arkasını döndü.
| temel form | unwillig |
|---|---|
| Komparativ | unwilliger |
| Superlativ | am unwilligsten |
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki unwillig kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Eki unwillig kelimesine ekle.
| eril | dişil | nötr | çoğul | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Eki unwillig kelimesine ekle.
“Unwillig” kelimesi “un-” ve “willig” (istekli) kelimelerinden oluşur. “un-” ön eki burada “willig” kelimesindeki istekliliği olumsuz yapar.
Der unwillige Schüler packte seine Sachen nur langsam ein.
İsteksiz öğrenci eşyalarını yalnızca yavaşça topladı.
“Unwillig” kelimesiyle sık sık “zu” (mastar yapısında kullanılan yapı öğesi) içeren bir mastar grubu kullanılır: “unwillig, etwas zu tun” (bir şeyi yapmaya isteksiz olmak). Bu yapıda kişi, sıfatın öznesidir.
Sie war unwillig, die Verantwortung für den Fehler zu übernehmen.
Hatadan sorumlu olmayı üstlenmeye isteksizdi.
“Unwillig” kelimesi yalnızca bir kişiyi değil, o kişinin iş birliğini, tepkisini veya onayını da anlatabilir. Bu tür kullanımlarda sıfat, bir şeyin ancak isteksizce yapıldığını gösterir.
Nach langer Diskussion gab er seine unwillige Zustimmung.
Uzun bir tartışmadan sonra isteksizce onay verdi.
isteksizce
İsteyerek üstlenilmeyen bir görev söz konusu olduğunda her iki kelime de kullanılabilir. “Widerwillig” (isteksizce), kişinin içinden gelmediği hâlde hareket ettiğini vurgular. “Unwillig” (isteksiz) ise hazır olmadığını veya istek duymadığını vurgular; gerçekten yapılan bir hareketi de anlatabilir. Bu nedenle mutlaka reddetme anlamına gelmez.

Paul übernahm unwillig die zusätzliche Aufgabe, obwohl er sie lieber abgelehnt hätte.
Paul, aslında ek görevi reddetmeyi tercih etse de onu isteksizce üstlendi.
Paul übernahm widerwillig die zusätzliche Aufgabe, obwohl er sie lieber abgelehnt hätte.
Paul, aslında reddetmeyi tercih etmesine rağmen ek görevi isteksizce üstlendi.