
unwillig
niechętny
Niegotowy albo nieskłonny do zrobienia czegoś; opierający się.
Der unwillige Mitarbeiter weigerte sich, die zusätzlichen Aufgaben zu übernehmen.
Niechętny pracownik odmówił przyjęcia dodatkowych zadań.
niechętny
unwillig – unwilliger – am unwilligsten
Wczytuję zapisany stan.

niechętny
Niegotowy albo nieskłonny do zrobienia czegoś; opierający się.
Der unwillige Mitarbeiter weigerte sich, die zusätzlichen Aufgaben zu übernehmen.
Niechętny pracownik odmówił przyjęcia dodatkowych zadań.

poirytowany
Zły i rozdrażniony; po spojrzeniu, geście albo odgłosie można rozpoznać, że ktoś czegoś nie aprobuje.
Sie schüttelte unwillig den Kopf und wandte sich ab.
Poirytowana pokręciła głową i odwróciła się.
| forma podstawowa | unwillig |
|---|---|
| Komparativ | unwilliger |
| Superlativ | am unwilligsten |
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -e | -e | -e | -en |
| Akk. | -en | -e | -e | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do unwillig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -en |
| Akk. | -en | -e | -es | -en |
| Dat. | -en | -en | -en | -en |
| Gen. | -en | -en | -en | -en |
Dodaj końcówkę do unwillig.
| m. | ż. | n. | liczba mnoga | |
|---|---|---|---|---|
| Nom. | -er | -e | -es | -e |
| Akk. | -en | -e | -es | -e |
| Dat. | -em | -er | -em | -en |
| Gen. | -en | -er | -en | -er |
Dodaj końcówkę do unwillig.
„Unwillig” (niechętny) składa się z „un-” i „willig” (chętny). Przedrostek „un-” zaprzecza tu gotowości zawartej w słowie „willig” (chętny).
Der unwillige Schüler packte seine Sachen nur langsam ein.
Niechętny uczeń bardzo powoli spakował swoje rzeczy.
Po „unwillig” (niechętny) często występuje grupa bezokolicznikowa z „zu” (partykuła bezokolicznika): ktoś jest niechętny, żeby coś zrobić. Osoba ta jest przy tym podmiotem przymiotnika.
Sie war unwillig, die Verantwortung für den Fehler zu übernehmen.
Nie chciała wziąć odpowiedzialności za błąd.
„Unwillig” (niechętny) może opisywać nie tylko osobę, lecz także jej współpracę, reakcję albo zgodę. W takich połączeniach przymiotnik pokazuje, że coś dzieje się tylko niechętnie.
Nach langer Diskussion gab er seine unwillige Zustimmung.
Po długiej dyskusji wyraził niechętną zgodę.
niechętny
W odniesieniu do zadania podjętego niechętnie oba słowa mogą pasować. „Widerwillig” (niechętny) podkreśla, że ktoś działa mimo wewnętrznego oporu. „Unwillig” (niechętny) podkreśla brak chęci, ale może również opisywać czynność, która rzeczywiście została wykonana. Nie musi więc oznaczać odmowy.

Paul übernahm unwillig die zusätzliche Aufgabe, obwohl er sie lieber abgelehnt hätte.
Paul bez chęci podjął się dodatkowego zadania, chociaż wolałby odmówić.
Paul übernahm widerwillig die zusätzliche Aufgabe, obwohl er sie lieber abgelehnt hätte.
Paul niechętnie podjął się dodatkowego zadania, chociaż wolałby odmówić.