
zupacken
sıkıca kavramak
Güçlü bir şekilde uzanıp bir şeyi sıkıca tutmak veya kavramak.
Als der Karton zu fallen drohte, packte sie schnell zu.
Karton kutu düşmek üzereyken hemen tuttu.
sıkıca kavramak / el atmak
zupacken – packte zu – hat zugepackt
Kayıtlı durumun yükleniyor.

sıkıca kavramak
Güçlü bir şekilde uzanıp bir şeyi sıkıca tutmak veya kavramak.
Als der Karton zu fallen drohte, packte sie schnell zu.
Karton kutu düşmek üzereyken hemen tuttu.

el atmak
Bir işte enerjik bir şekilde yardım etmek ve işe bizzat katılmak.
Wenn wir beim Umzug alle mit zupacken, sind wir heute Abend fertig.
Taşınırken hepimiz el atarsak bu akşam bitiririz.
| ich | packe zu |
|---|---|
| du | packst zu |
| er/sie/es | packt zu |
| wir | packen zu |
| ihr | packt zu |
| sie | packen zu |
| ich | packte zu |
|---|---|
| du | packtest zu |
| er/sie/es | packte zu |
| wir | packten zu |
| ihr | packtet zu |
| sie | packten zu |
| ich | habe zugepackt |
|---|---|
| du | hast zugepackt |
| er/sie/es | hat zugepackt |
| wir | haben zugepackt |
| ihr | habt zugepackt |
| sie | haben zugepackt |
| du | pack zu! packe zu! |
|---|---|
| ihr | packt zu! |
| Sie | packen Sie zu! |
| ich | hatte zugepackt |
|---|---|
| du | hattest zugepackt |
| er/sie/es | hatte zugepackt |
| wir | hatten zugepackt |
| ihr | hattet zugepackt |
| sie | hatten zugepackt |
| ich | werde zupacken |
|---|---|
| du | wirst zupacken |
| er/sie/es | wird zupacken |
| wir | werden zupacken |
| ihr | werdet zupacken |
| sie | werden zupacken |
| ich | packe zu |
|---|---|
| du | packest zu |
| er/sie/es | packe zu |
| wir | packen zu |
| ihr | packet zu |
| sie | packen zu |
Dolaylı anlatımda kullanılır.
| ich | packte zu |
|---|---|
| du | packtest zu |
| er/sie/es | packte zu |
| wir | packten zu |
| ihr | packtet zu |
| sie | packten zu |
Dilekler ve “würde” ile kurulan cümleler için kullanılır.
| mastar | zupacken |
|---|---|
| zu ile | zuzupacken |
| Partizip I | zupackend |
| Partizip II | zugepackt |
“Zupacken” ayrılabilen bir fiildir. Ana cümlede “zu” (ayrılan ön ek) cümlenin sonunda yer alır; yan cümlede “zupacken” (sıkıca kavramak / el atmak) birlikte kalır. “zu” ile kullanılan mastar biçiminde ise “zu”, ön ek ile gövdenin arasına girer.
Der Torwart packte im letzten Moment zu.
Kaleci son anda sıkıca kavradı.
Sie wusste, dass ihr Bruder beim Tragen kräftig zupackte.
Kardeşinin taşırken sıkıca kavradığını biliyordu.
Es ist wichtig, beim Heben richtig zuzupacken.
Kaldırırken doğru şekilde sıkıca kavramak önemlidir.
Güçlü bir şekilde kavrama anlamında “zupacken” (sıkıca kavramak) sıkça “kräftig” (güçlü bir şekilde), “fest” (sıkıca) veya “richtig” (doğru şekilde) gibi pekiştiricilerle kullanılır. Fiil bu anlamda nesne almadan kullanılır; kişinin neyi kavradığı bağlamdan anlaşılır.
Der Helfer packte kräftig zu und hob die Kiste an.
Yardımcı güçlü bir şekilde kavradı ve sandığı kaldırdı.
Pratik olarak yardım etmek anlamında “mit” (birlikte) doğrudan “zupacken” (el atmak) ile kullanılır. Ana cümlede bu birleşim de ayrılır: “mit”, ayrılan “zu” ekinden önce yer alır.
Beim Renovieren packen alle mit zu.
Tadilat yaparken herkes el atıyor.
Wenn ihr beim Aufräumen mit zupackt, sind wir schnell fertig.
Toparlamaya el atarsanız çabucak bitiririz.
işe koyulmak / kavramak / yardım etmek
Enerjik bir şekilde yardım etmek söz konusu olduğunda “anpacken” (yardım etmek) ve “zupacken” (el atmak) kullanılabilir. “Anpacken” ile birinin hangi işe kararlılıkla başladığını doğrudan da söyleyebilirsin: “die Renovierung anpacken” (tadilata girişmek). Bu kullanımda “zupacken” genellikle doğrudan nesne almadan kullanılır; işi “bei” (–de / –da anlamındaki edat) ile belirtebilirsin.

Bei der Renovierung packen wir gemeinsam zu.
Tadilatta hep birlikte el atıyoruz.
Wir packen die Renovierung gemeinsam an.
Tadilata hep birlikte girişiyoruz.