
der Affront
توهین علنی
توهین، تحریک یا بیاحترامیِ علنی و عمدی که شخص آن را اهانتی شخصی تلقی میکند.
Dass er bei der Beförderung übergangen wurde, empfand er als persönlichen Affront.
اینکه او در ترفیع نادیده گرفته شد، برایش توهینی شخصی بود.
توهین علنی
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

توهین علنی
توهین، تحریک یا بیاحترامیِ علنی و عمدی که شخص آن را اهانتی شخصی تلقی میکند.
Dass er bei der Beförderung übergangen wurde, empfand er als persönlichen Affront.
اینکه او در ترفیع نادیده گرفته شد، برایش توهینی شخصی بود.
«Der Affront» (توهین علنی) واژهای از زبان فاخر است و رسمی یا باسوادانه به نظر میرسد. این واژه در زبان گفتاری روزمره بهندرت به کار میرود.
Seine Rede war ein Affront gegen die gesamte Opposition.
سخنرانی او توهینی به تمام مخالفان بود.
«Affront» (توهین علنی) اغلب با فعلهایی مانند «empfinden» (تلقی کردن)، «auffassen» (برداشت کردن) یا «darstellen» (تشکیل دادن) ترکیب میشود. صفتهای رایج عبارتاند از «persönlich» (شخصی)، «offen» (علنی) و «diplomatisch» (دیپلماتیک).
Die Nichteinladung wurde als persönlicher Affront aufgefasst.
دعوت نشدن او توهینی شخصی تلقی شد.
Seine Weigerung, sich zu entschuldigen, stellt einen offenen Affront dar.
امتناع او از عذرخواهی، توهینی علنی است.
برای بیان اینکه این توهین متوجه چه کسی است، از حرف اضافهٔ «gegen» (علیه) با Akkusativ استفاده میشود.
Die Entscheidung des Chefs war ein Affront gegen die langjährigen Mitarbeiter.
تصمیم رئیس توهینی به کارکنان باسابقه بود.
توهین
«Beleidigung» (توهین) و «Affront» (توهین علنی) هر دو میتوانند به تحقیر عمدی شخصی اشاره کنند. «Beleidigung» بر آسیب شخصی به حیثیت فرد تمرکز دارد. «Affront» لحنی فاخرتر دارد و بر بیاحترامیِ نمایشی و تحریکآمیز تأکید میکند، بهویژه در موقعیتی عمومی یا رسمی.

Seine demonstrativ abwertende Bemerkung vor den Ehrengästen war ein Affront.
حرف تحقیرآمیزی که او بهطور نمایشی در حضور مهمانان عالیرتبه زد، توهین علنی بود.
Seine abwertende Bemerkung zu mir war eine Beleidigung.
حرف تحقیرآمیزی که او به من زد، توهین بود.