
die Beleidigung
توهین
گفتار یا رفتاری که با هدف لطمه زدن به حیثیت شخصی دیگر یا تحقیر او انجام میشود.
Er empfand die unfaire Kritik als persönliche Beleidigung.
او انتقاد ناعادلانه را توهینی شخصی تلقی کرد.
توهین
die Beleidigung, die Beleidigungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

توهین
گفتار یا رفتاری که با هدف لطمه زدن به حیثیت شخصی دیگر یا تحقیر او انجام میشود.
Er empfand die unfaire Kritik als persönliche Beleidigung.
او انتقاد ناعادلانه را توهینی شخصی تلقی کرد.

جرم توهین
عنوان مجرمانهٔ توهین کردن به کسی؛ عمل توهین کردن به کسی.
Wegen der Beleidigung des Polizisten musste er eine Geldstrafe zahlen.
او بهخاطر توهین به مأمور پلیس مجبور شد جریمهٔ نقدی بپردازد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Beleidigungen |
| Genitiv | der Beleidigung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Beleidigung | die Beleidigungen |
| Akkusativ | die Beleidigung | die Beleidigungen |
| Dativ | der Beleidigung | den Beleidigungen |
| Genitiv | der Beleidigung | der Beleidigungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
اسم «die Beleidigung» (توهین) از فعل «beleidigen» (توهین کردن) ساخته شده است. پسوند «-ung» فعل را به اسمی مؤنث تبدیل میکند که عمل یا نتیجهٔ آن را توصیف میکند.
Er wollte dich mit seiner Aussage nicht beleidigen.
او نمیخواست با حرفش به تو توهین کند.
صفتهای رایج عبارتاند از «persönliche» (شخصی)، «schwere» (شدید) یا «grobe Beleidigung» (توهین زشت). فعلهای رایج عبارتاند از «etwas als Beleidigung auffassen» (چیزی را توهین تلقی کردن) یا «empfinden» (احساس کردن).
Das war eine schwere Beleidigung für die ganze Familie.
این توهین شدیدی به تمام خانواده بود.
Sie hat seine Worte als persönliche Beleidigung aufgefasst.
او حرفهایش را توهینی شخصی تلقی کرد.
معنای حقوقی را میتوان از واژههایی مانند «Anzeige» (شکایت کیفری)، «Gericht» (دادگاه) یا «Strafe» (مجازات) تشخیص داد. حرف اضافهٔ «wegen» (بهخاطر) اغلب برای بیان دلیل شکایت یا طرح دعوا به کار میرود.
Er hat eine Anzeige wegen Beleidigung erstattet.
او بهخاطر توهین شکایت کیفری ثبت کرد.
آسیب / نقض / رنجش
«Verletzung» (رنجش) و «Beleidigung» (توهین) هر دو میتوانند به حرفی تحقیرآمیز اشاره کنند. «Verletzung» بر اثر عاطفی آن بر شخص آسیبدیده تأکید میکند؛ «Beleidigung» به حرف یا رفتاری گفته میشود که هدفش لطمه زدن به آبروی آن شخص است.

Seine bewusst abwertende Bemerkung war eine Beleidigung.
حرف تحقیرآمیزِ عمدی او توهین بود.
Seine abwertende Bemerkung verursachte bei ihr eine tiefe Verletzung.
حرف تحقیرآمیز او رنجش عمیقی در دل او ایجاد کرد.