
die Demütigung
تحقیر
عمل یا وضعیتی که بهشدت به اعتبار، غرور یا کرامت شخصی آسیب میزند و باعث شرمساری او میشود.
Die öffentliche Kritik empfand er als eine tiefe Demütigung.
او انتقاد علنی را تحقیر عمیقی تلقی کرد.
تحقیر
die Demütigung, die Demütigungen
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

تحقیر
عمل یا وضعیتی که بهشدت به اعتبار، غرور یا کرامت شخصی آسیب میزند و باعث شرمساری او میشود.
Die öffentliche Kritik empfand er als eine tiefe Demütigung.
او انتقاد علنی را تحقیر عمیقی تلقی کرد.
| جنس دستوری | مؤنث die |
|---|---|
| جمع | die Demütigungen |
| Genitiv | der Demütigung |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Demütigung | die Demütigungen |
| Akkusativ | die Demütigung | die Demütigungen |
| Dativ | der Demütigung | den Demütigungen |
| Genitiv | der Demütigung | der Demütigungen |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
واژهٔ «Demütigung» (تحقیر) از فعل «demütigen» (تحقیر کردن) میآید. ریشهٔ آن واژهٔ «Demut» (فروتنی) است و این موضوع به درک معنای مطیع کردن اجباری و شرمآور کمک میکند.
Er hat sie vor allen Kollegen gedemütigt.
او در برابر همهٔ همکارانش او را تحقیر کرد.
«Demütigung» (تحقیر) واژهای بسیار شدید است. این واژه آسیب عمیقی به کرامت را توصیف میکند، نه فقط خجالت کوچکی را.
Die Niederlage war mehr als nur ein verlorenes Spiel; es war eine Demütigung für die ganze Mannschaft.
این شکست فقط یک بازیِ ازدسترفته نبود؛ برای تمام تیم یک تحقیر بود.
«Demütigung» (تحقیر) اغلب با فعلهایی به کار میرود که تجربهای منفعلانه را توصیف میکنند؛ برای مثال «eine Demütigung erleiden» (تحقیر شدن)، «erfahren» (تجربه کردن) یا «hinnehmen müssen» (مجبور بودن به تحمل کردن).
Niemand sollte eine solche Demütigung erleiden müssen.
هیچکس نباید مجبور شود چنین تحقیر شدیدی را تحمل کند.
برای توصیف نوع تحقیر، اغلب از صفتهایی مانند «öffentlich» (علنی)، «persönlich» (شخصی)، «schwer» (شدید) یا «tief» (عمیق) استفاده میشود.
Die Falschbeschuldigung war für ihn eine schwere persönliche Demütigung.
اتهام نادرست برای او تحقیر شدید و شخصیای بود.
توهین
«Beleidigung» (توهین) و «Demütigung» (تحقیر) هر دو میتوانند به خوار کردن آزاردهندهٔ کسی اشاره کنند. در «Beleidigung»، حمله به حیثیت فرد در مرکز توجه است. «Demütigung» بهویژه به غرور یا کرامت فرد آسیب شدیدی میزند و باعث شرمساری او میشود، اغلب در برابر دیگران.

Dass er die Mitarbeiterin vor dem ganzen Team lächerlich machte, war eine Demütigung.
اینکه او کارمند زن را جلوی تمام اعضای تیم مسخره کرد، تحقیر بود.
Seine direkte Beschimpfung war eine Beleidigung für die Mitarbeiterin.
ناسزای مستقیم او به کارمند زن توهین بود.