
ehm
اِم
آوایی که هنگام مکث در صحبت، جستوجوی واژه یا پرکردن مکثی کوتاه به زبان میآید.
Ehm, ich weiß leider nicht, wie ich das erklären soll.
اِم، متأسفانه نمیدانم چطور باید این را توضیح بدهم.
اِم
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

اِم
آوایی که هنگام مکث در صحبت، جستوجوی واژه یا پرکردن مکثی کوتاه به زبان میآید.
Ehm, ich weiß leider nicht, wie ich das erklären soll.
اِم، متأسفانه نمیدانم چطور باید این را توضیح بدهم.
«Ehm» (اِم) میتواند در آغاز یک گفته بیاید یا در میان جمله قرار بگیرد. هنگام صحبت، گوینده معمولاً نوبت صحبت را حفظ میکند و بعد جملهاش را ادامه میدهد.
Ehm, könnten Sie mir bitte noch einmal helfen?
اِم، ممکن است لطفاً یک بار دیگر به من کمک کنید؟
Der Film war, ehm, ziemlich ungewöhnlich.
فیلم، اِم، خیلی غیرمعمول بود.
«Ehm» (اِم) بیشتر در گفتار خودجوش بهکار میرود. در متنهای نوشتاری عمدتاً وقتی دیده میشود که گفتوگو، مصاحبه یا گفتهای همراه با مکث بازگو میشود.
„Ehm, dazu möchte ich lieber nichts sagen“, antwortete der Zeuge.
شاهد پاسخ داد: «اِم، ترجیح میدهم دربارهاش چیزی نگویم.»
„Ehm, ich bin mir bei dieser Frage noch nicht ganz sicher“, sagte sie im Interview.
او در مصاحبه گفت: «اِم، هنوز درباره این سؤال کاملاً مطمئن نیستم.»
با «ehm» (اِم) میتوان مکث کوتاهی برای فکرکردن را پر کرد، بیآنکه نوبت صحبت را واگذار کند. بعد از آن اغلب توضیح دقیقتر، اصلاح یا پاسخی محتاطانه میآید.
Ehm, ich meine: Der Termin passt mir am Freitag besser.
اِم، منظورم این است: جمعه برایم مناسبتر است.
Ehm, vielleicht sollten wir zuerst die wichtigsten Punkte klären.
اِم، شاید بهتر باشد اول نکتههای مهم را روشن کنیم.