
der Heiratsantrag
خواستگاری
پرسش رسمی از یک نفر دربارهٔ اینکه آیا میخواهد با شما ازدواج کند.
Er hat ihr im Urlaub am Strand einen romantischen Heiratsantrag gemacht.
او در تعطیلات، کنار ساحل، بهطور رمانتیک از او خواستگاری کرد.
خواستگاری
der Heiratsantrag, die Heiratsanträge
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

خواستگاری
پرسش رسمی از یک نفر دربارهٔ اینکه آیا میخواهد با شما ازدواج کند.
Er hat ihr im Urlaub am Strand einen romantischen Heiratsantrag gemacht.
او در تعطیلات، کنار ساحل، بهطور رمانتیک از او خواستگاری کرد.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Heiratsanträge |
| Genitiv | des Heiratsantrages |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Heiratsantrag | die Heiratsanträge |
| Akkusativ | den Heiratsantrag | die Heiratsanträge |
| Dativ | dem Heiratsantrag | den Heiratsanträgen |
| Genitiv | des Heiratsantrages des Heiratsantrags | der Heiratsanträge |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
این واژه از سه بخش ساخته شده است: «Heirat» (ازدواج)، حرف پیوندیِ s و «Antrag» (درخواست). بنابراین معنای تحتاللفظی آن درخواستی برای ازدواج است.
Sein Heiratsantrag war sehr kreativ und gut geplant.
خواستگاریِ او بسیار خلاقانه و خوب برنامهریزیشده بود.
رایجترین فعلی که با «Heiratsantrag» (خواستگاری) به کار میرود «machen» (کردن) است. در آلمانی میگویند از کسی خواستگاری میکنند: «macht».
Er war so nervös, als er ihr den Heiratsantrag machte.
وقتی میخواست از او خواستگاری کند، آنقدر عصبی بود.
وقتی میگویید خواستگاری از چه کسی انجام میشود، آن شخص در حالت Dativ میآید. ساختار جمله این است: «jemandem» (به کسی، در حالت Dativ) «einen Heiratsantrag machen» (از کسی خواستگاری کردن).
Sie hat ihm an seinem Geburtstag einen Heiratsantrag gemacht.
او روز تولدش از او خواستگاری کرد.
علاوه بر «machen» (کردن)، فعلهای رایج دیگری هم روند خواستگاری را بیان میکنند: میتوان یک خواستگاری را «bekommen» (دریافت کرد)، «annehmen» (پذیرفت) یا «ablehnen» (رد کرد).
Sie hat seinen Heiratsantrag überglücklich angenommen.
او با خوشحالیِ فراوان خواستگاریِ او را پذیرفت.
درخواست
«Antrag» (خواستگاری) میتواند بهطور کلی به درخواست رسمی ازدواج اشاره کند، اما بدون بافت مشخص، فقط به این معنا محدود نمیشود. «Heiratsantrag» (خواستگاری) این منظور را صریح بیان میکند و بنابراین در موقعیتی عاشقانه معمولاً روشنتر است. وقتی بافت موضوع را روشن میکند، از «Antrag» استفاده کنید و اگر میخواهید از سوءتفاهم جلوگیری کنید، «Heiratsantrag» را به کار ببرید.

Nach dem romantischen Abend war allen klar, dass sein Heiratsantrag eine Frage zur Heirat war.
بعد از آن شب عاشقانه، برای همه روشن بود که خواستگاریِ او برای ازدواج است.
Nach dem romantischen Abend war allen klar, dass sein Antrag eine Frage zur Heirat war.
بعد از آن شب عاشقانه، برای همه روشن بود که درخواست رسمیِ او برای ازدواج است.