
der Imam
پیشنماز
در اسلام، کسی که نماز جماعت را در مسجد اقامه میکند.
Der Imam rief die Gläubigen zum Freitagsgebet.
امام مؤمنان را به نماز جمعه فراخواند.
پیشنماز / امام
der Imam, die Imame
در حال بارگذاری وضعیت ذخیرهشده شما.

پیشنماز
در اسلام، کسی که نماز جماعت را در مسجد اقامه میکند.
Der Imam rief die Gläubigen zum Freitagsgebet.
امام مؤمنان را به نماز جمعه فراخواند.

امام
در تشیع، رهبر بیگناه و برگزیدهٔ جامعهٔ اسلامی که خداوند او را تعیین کرده و جانشین پیامبر محمد است.
Für die Schiiten ist Ali der erste Imam nach dem Propheten.
از دید شیعیان، علی نخستین امام پس از پیامبر است.
| جنس دستوری | مذکر der |
|---|---|
| جمع | die Imame |
| Genitiv | des Imam |
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| Nominativ | der Imam | die Imame die Imams |
| Akkusativ | den Imam | die Imame die Imams |
| Dativ | dem Imam | den Imamen den Imams |
| Genitiv | des Imam des Imams | der Imame der Imams |
حرف تعریف با حالت دستوری تغییر میکند و با رنگ نشان داده میشود.
معنای این واژه تا حد زیادی به مذهب اسلامی بستگی دارد. در بافت اسلام سنی، امام کسی است که نماز جماعت را اقامه میکند. در بافت شیعی، امام به رهبر تاریخی جامعه گفته میشود که خداوند او را تعیین کرده است.
In unserer Moschee leitet ein junger Imam das Freitagsgebet.
در مسجد ما، پیشنمازی جوان نماز جمعه را اقامه میکند.
Die Schiiten verehren eine Reihe von zwölf Imamen.
شیعیان به دوازده امام ارادت دارند.
«Der Imam» (امام) یک اسم مذکر است. این واژه در جمله مانند دیگر نامهای مذکر برای افراد به کار میرود و صرف میشود. این واژه از عربی آمده است.
Wir haben den Imam nach seiner Meinung gefragt.
نظر امام را پرسیدیم.
Das ist die Rede des Imams.
این سخنرانی امام است.
وقتی منظور پیشنماز باشد، «Imam» (امام) اغلب با واژههایی میآید که وظیفهٔ او را توصیف میکنند. ترکیبهای رایج عبارتاند از «das Gebet leiten» (نماز را اقامه کردن)، «in der Moschee predigen» (در مسجد موعظه کردن) و «zum Gebet rufen» (به نماز فراخواندن).
Der Imam leitet fünfmal am Tag das Gebet.
امام روزی پنج بار نماز را اقامه میکند.
Die Gemeinde hört der Predigt des Imams aufmerksam zu.
جماعت با دقت به موعظهٔ امام گوش میدهد.