
anbetteln
żebrać
Wielokrotnie lub bardzo natarczywie prosić kogoś o coś, zwłaszcza o pieniądze albo inny datek.
Der mittellose Mann bettelte die Passanten um etwas Kleingeld an.
Biedny mężczyzna prosił przechodniów o trochę drobnych.
żebrać
anbetteln – bettelte an – hat angebettelt
Wczytuję zapisany stan.

żebrać
Wielokrotnie lub bardzo natarczywie prosić kogoś o coś, zwłaszcza o pieniądze albo inny datek.
Der mittellose Mann bettelte die Passanten um etwas Kleingeld an.
Biedny mężczyzna prosił przechodniów o trochę drobnych.
| ich | bettle an bettele an |
|---|---|
| du | bettelst an |
| er/sie/es | bettelt an |
| wir | betteln an |
| ihr | bettelt an |
| sie | betteln an |
| ich | bettelte an |
|---|---|
| du | betteltest an |
| er/sie/es | bettelte an |
| wir | bettelten an |
| ihr | betteltet an |
| sie | bettelten an |
| ich | habe angebettelt |
|---|---|
| du | hast angebettelt |
| er/sie/es | hat angebettelt |
| wir | haben angebettelt |
| ihr | habt angebettelt |
| sie | haben angebettelt |
| du | bettel an! bettele an!, bettle an! |
|---|---|
| ihr | bettelt an! |
| Sie | betteln Sie an! |
| ich | hatte angebettelt |
|---|---|
| du | hattest angebettelt |
| er/sie/es | hatte angebettelt |
| wir | hatten angebettelt |
| ihr | hattet angebettelt |
| sie | hatten angebettelt |
| ich | werde anbetteln |
|---|---|
| du | wirst anbetteln |
| er/sie/es | wird anbetteln |
| wir | werden anbetteln |
| ihr | werdet anbetteln |
| sie | werden anbetteln |
| ich | bettele an bettle an |
|---|---|
| du | bettelst an bettlest an |
| er/sie/es | bettele an bettle an |
| wir | betteln an |
| ihr | bettelt an bettlet an |
| sie | betteln an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | bettelte an |
|---|---|
| du | betteltest an |
| er/sie/es | bettelte an |
| wir | bettelten an |
| ihr | betteltet an |
| sie | bettelten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anbetteln |
|---|---|
| z zu | anzubetteln |
| Partizip I | anbettelnd |
| Partizip II | angebettelt |
„Anbetteln” (żebrać) składa się z „an” (przedrostek) i „betteln” (żebrać) i jest czasownikiem rozdzielnie złożonym. W zdaniu głównym „an” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielony. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Sie bettelte ihren Nachbarn um Geld an.
Błagała sąsiada o pieniądze.
Er ging weiter, obwohl der Mann ihn anbettelte.
Poszedł dalej, chociaż mężczyzna go błagał.
Es ist unangenehm, fremde Menschen anzubetteln.
Błaganie obcych ludzi o coś jest nieprzyjemne.
Typowy schemat to: „jemanden um etwas anbetteln” (żebrać u kogoś o coś). Osoba, do której się zwracamy, stoi w Akkusativ, a to, o co prosimy, jest wprowadzane przez „um” (o) i występuje w Akkusativ.
Der Junge bettelte seine Eltern um ein neues Fahrrad an.
Chłopiec błagał rodziców o nowy rower.
„Anbetteln” (żebrać) często łączy się z nazwami osób w sytuacjach publicznych oraz z konkretnymi datkami lub kwotami pieniędzy. Typowe połączenia to „Passanten anbetteln” (żebrać u przechodniów), „jemanden um Geld anbetteln” (żebrać u kogoś o pieniądze) i „um Kleingeld anbetteln” (żebrać o drobne).
Vor dem Bahnhof bettelte eine Frau die Reisenden um Kleingeld an.
Przed dworcem pewna kobieta żebrała u podróżnych o drobne.
żebrać / błagać
Oba czasowniki mogą oznaczać usilne proszenie innych ludzi o pieniądze. W przypadku „betteln” (żebrać) osoba, do której kieruje się prośbę, występuje zwykle po „bei” (u, od), natomiast „anbetteln” (żebrać od kogoś) łączy się bezpośrednio z tą osobą w Akkusativ. Wybierz słowo odpowiednie do konstrukcji zdania.

Vor dem Bahnhof bettelte er die Passanten um Geld an.
Przed dworcem żebrał od przechodniów o pieniądze.
Vor dem Bahnhof bettelte er bei den Passanten um Geld.
Przed dworcem prosił przechodniów o pieniądze.