
jemanden anflehen
błagać
Prosić kogoś o coś w bardzo natarczywy i rozpaczliwy sposób.
Sie flehte ihn an, sie nicht allein zu lassen.
Błagała go, żeby nie zostawiał jej samej.
błagać
anflehen – flehte an – hat angefleht
Wczytuję zapisany stan.

błagać
Prosić kogoś o coś w bardzo natarczywy i rozpaczliwy sposób.
Sie flehte ihn an, sie nicht allein zu lassen.
Błagała go, żeby nie zostawiał jej samej.
| ich | flehe an |
|---|---|
| du | flehst an |
| er/sie/es | fleht an |
| wir | flehen an |
| ihr | fleht an |
| sie | flehen an |
| ich | flehte an |
|---|---|
| du | flehtest an |
| er/sie/es | flehte an |
| wir | flehten an |
| ihr | flehtet an |
| sie | flehten an |
| ich | habe angefleht |
|---|---|
| du | hast angefleht |
| er/sie/es | hat angefleht |
| wir | haben angefleht |
| ihr | habt angefleht |
| sie | haben angefleht |
| du | fleh an! flehe an! |
|---|---|
| ihr | fleht an! |
| Sie | flehen Sie an! |
| ich | hatte angefleht |
|---|---|
| du | hattest angefleht |
| er/sie/es | hatte angefleht |
| wir | hatten angefleht |
| ihr | hattet angefleht |
| sie | hatten angefleht |
| ich | werde anflehen |
|---|---|
| du | wirst anflehen |
| er/sie/es | wird anflehen |
| wir | werden anflehen |
| ihr | werdet anflehen |
| sie | werden anflehen |
| ich | flehe an |
|---|---|
| du | flehest an |
| er/sie/es | flehe an |
| wir | flehen an |
| ihr | flehet an |
| sie | flehen an |
Używany w mowie zależnej.
| ich | flehte an |
|---|---|
| du | flehtest an |
| er/sie/es | flehte an |
| wir | flehten an |
| ihr | flehtet an |
| sie | flehten an |
Używany do wyrażania życzeń i konstrukcji z „würde”.
| bezokolicznik | anflehen |
|---|---|
| z zu | anzuflehen |
| Partizip I | anflehend |
| Partizip II | angefleht |
„Anflehen” (błagać) to czasownik rozdzielnie złożony z „an” (cząstka czasownika rozdzielnie złożonego) i „flehen” (błagać). W zdaniu głównym „an” stoi na końcu zdania, a w zdaniu podrzędnym czasownik pozostaje nierozdzielny. W bezokoliczniku z „zu” (partykuła bezokolicznika) „zu” stoi między przedrostkiem a czasownikiem.
Sie flehte ihren Bruder an, ihr noch eine Chance zu geben.
Błagała brata, żeby dał jej jeszcze jedną szansę.
Es hatte keinen Sinn, ihn noch länger anzuflehen.
Nie było sensu dłużej go błagać.
Weil sie ihn anflehte, blieb er noch eine Weile.
Ponieważ go błagała, został jeszcze przez jakiś czas.
„Anflehen” (błagać) często łączy się z osobą w Akkusativ i grupą bezokolicznikową z „zu” (partykuła bezokolicznika). Błagana osoba jest dopełnieniem bezpośrednim czasownika.
Die Kinder flehten ihre Mutter an, noch fünf Minuten zu bleiben.
Dzieci błagały matkę, żeby została jeszcze pięć minut.
Prośbę można połączyć za pomocą „um” (o). Błaga się kogoś o coś. Często chodzi o prośby o pomoc, litość, przebaczenie lub drugą szansę.
Der Gefangene flehte den Richter um Gnade an.
Więzień błagał sędziego o litość.
żebrać / błagać
Oba czasowniki oznaczają bardzo usilne proszenie o coś. „Anflehen” (błagać) podkreśla rozpacz i silne emocje, podczas gdy „betteln” (błagać o) może dodatkowo przedstawiać prośbę jako uniżoną lub uciążliwą dla innych. Wybierz „anflehen”, gdy chcesz podkreślić emocjonalną natarczywość, a „betteln” przy tym pejoratywnym odcieniu.

Nach dem Fehler flehte er den Trainer verzweifelt um eine zweite Chance an.
Po tym błędzie rozpaczliwie błagał trenera o drugą szansę.
Nach dem Fehler bettelte er beim Trainer um eine zweite Chance.
Po tym błędzie błagał trenera o drugą szansę.