
die Befestigung
mocowanie
Czynność polegająca na umocowaniu lub przymocowaniu czegoś w określonym miejscu.
Die Befestigung des Regals an der Wand dauerte eine Stunde.
Przymocowanie półki do ściany zajęło godzinę.
mocowanie
die Befestigung, die Befestigungen
Wczytuję zapisany stan.

mocowanie
Czynność polegająca na umocowaniu lub przymocowaniu czegoś w określonym miejscu.
Die Befestigung des Regals an der Wand dauerte eine Stunde.
Przymocowanie półki do ściany zajęło godzinę.

fortyfikacja
Budowla służąca do obrony danego miejsca, na przykład twierdza, mur lub wał.
Die alte Stadtmauer ist eine beeindruckende Befestigung aus dem Mittelalter.
Stary mur miejski jest imponującą średniowieczną fortyfikacją.

element mocujący
Przedmiot lub urządzenie służące do przymocowania czegoś, na przykład śruba lub zacisk.
Im Baumarkt finden Sie die passende Befestigung für Ihr Bild.
W sklepie budowlanym znajdzie Pan odpowiedni element mocujący do obrazu.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Befestigungen |
| Genitiv | der Befestigung |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Befestigung | die Befestigungen |
| Akkusativ | die Befestigung | die Befestigungen |
| Dativ | der Befestigung | den Befestigungen |
| Genitiv | der Befestigung | der Befestigungen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
„Die Befestigung” (mocowanie) to rzeczownik utworzony od czasownika „befestigen” (umocować). Zależnie od kontekstu może oznaczać czynność mocowania, jej rezultat, czyli twierdzę, albo używany do tego przedmiot, na przykład śrubę.
Wir müssen das Zelt gut befestigen, damit es der Wind nicht wegweht.
Musimy dobrze przymocować namiot, żeby wiatr go nie porwał.
Znaczenie wynika z kontekstu. Jeśli mowa o „Schraube” (śrubie) albo „Dübel” (kołku rozporowym), chodzi o przedmiot. Jeśli mowa o „Burg” (zamku) albo „Mauer” (murze), chodzi o budowlę obronną. Jeśli opisuje się czynność, na przykład „... des Spiegels” (... lustra), chodzi o proces mocowania.
Für diese schwere Lampe brauchen wir eine spezielle Befestigung.
Do tej ciężkiej lampy potrzebujemy specjalnego elementu mocującego.
Die Ruinen der alten Befestigung kann man heute noch besichtigen.
Ruiny starej fortyfikacji można jeszcze dziś zwiedzać.
Gdy opisuje się proces mocowania, często używa się przyimka „an” (przyimek oznaczający między innymi miejsce mocowania) z Dativem, aby wskazać miejsce. Konstrukcja wygląda tak: „die Befestigung von etwas an etwas” (mocowanie czegoś do czegoś).
Die Befestigung der Kamera an der Decke war kompliziert.
Przymocowanie kamery do sufitu było skomplikowane.
Gdy chodzi o przedmiot, słowo to często łączy się z czasownikami „kaufen” (kupować), „suchen” (szukać), „finden” (znajdować) lub „brauchen” (potrzebować). Mówi się wtedy o śrubach, kołkach rozporowych, haczykach lub zaciskach.
Im Baumarkt habe ich die passenden Befestigungen für das Bild gefunden.
W sklepie budowlanym znalazłem odpowiednie elementy mocujące do obrazu.
ugruntowanie / mocowanie / zakotwiczenie
„Befestigung” (mocowanie) to ogólne określenie umocowania lub przymocowania przedmiotu. „Verankerung” (mocowanie) oznacza dokładniej stabilne przymocowanie do stałego podłoża lub w nim. Przy prostym połączeniu pasuje „Befestigung” (mocowanie), a przy bezpiecznym połączeniu z podłożem lepiej pasuje „Verankerung” (mocowanie).

Die Befestigung des Kabels am Gestell erfolgt mit einer Klemme.
Kabel jest mocowany do stelaża za pomocą zacisku.
Die Verankerung des Gestells im Betonboden erfolgt mit stabilen Bolzen.
Stelaż jest mocowany w betonowej podłodze za pomocą solidnych śrub.