
die Erbfolge
kolejność dziedziczenia
Ustalona przez prawo lub testament kolejność, w której osoby dziedziczą majątek zmarłej osoby.
Das Testament regelt die Erbfolge eindeutig.
Testament jednoznacznie określa kolejność dziedziczenia.
dziedziczenie
die Erbfolge, die Erbfolgen
Wczytuję zapisany stan.

kolejność dziedziczenia
Ustalona przez prawo lub testament kolejność, w której osoby dziedziczą majątek zmarłej osoby.
Das Testament regelt die Erbfolge eindeutig.
Testament jednoznacznie określa kolejność dziedziczenia.

sukcesja tronowa
Ustalona kolejność, w której członkowie monarchii obejmują tron.
Die Geburt des Prinzen hat die Erbfolge verändert.
Narodziny księcia zmieniły kolejność dziedziczenia tronu.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Erbfolgen |
| Genitiv | der Erbfolge |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Erbfolge | die Erbfolgen |
| Akkusativ | die Erbfolge | die Erbfolgen |
| Dativ | der Erbfolge | den Erbfolgen |
| Genitiv | der Erbfolge | der Erbfolgen |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo składa się z „Erbe” (spadek, czyli to, co się dziedziczy) i „Folge” (kolejność). „Erbfolge” (kolejność dziedziczenia) oznacza więc dosłownie kolejność osób, które coś dziedziczą.
Ohne Testament gilt die gesetzliche Erbfolge.
Bez testamentu obowiązuje dziedziczenie ustawowe.
Kontekst wyjaśnia, o które znaczenie chodzi. Jeśli mowa o „Testament” (testament), „Gesetz” (ustawa) lub „Vermögen” (majątek), chodzi o kolejność dziedziczenia w sensie prawnym. W tekstach o „Monarchie” (monarchia), „König” (król) lub „Thron” (tron) chodzi o sukcesję na tronie.
Sein Anwalt erklärte ihm die komplizierte Erbfolge in der Familie.
Jego prawnik wyjaśnił mu skomplikowaną kolejność dziedziczenia w rodzinie.
Der älteste Sohn des Königs steht an erster Stelle in der Erbfolge.
Najstarszy syn króla jest pierwszy w kolejności dziedziczenia tronu.
W kontekście prawnym słowo „Erbfolge” (kolejność dziedziczenia) często występuje z czasownikami „regeln” (regulować), „festlegen” (ustalać) i „ändern” (zmieniać). Częste przymiotniki to „gesetzlich” (ustawowy) i „testamentarisch” (testamentowy).
Das Ehepaar wollte seine Erbfolge neu regeln.
Małżeństwo chciało na nowo uregulować kolejność dziedziczenia.
prawo spadkowe / prawo do dziedziczenia
Oba pojęcia dotyczą tego, kto dziedziczy majątek po śmierci danej osoby. „Das Erbrecht” (prawo spadkowe) oznacza całą dziedzinę prawa obejmującą te przepisy. „Die Erbfolge” (kolejność dziedziczenia) oznacza w jej ramach konkretną ustaloną kolejność lub podział między spadkobierców. W przypadku ogólnych przepisów pasuje „Erbrecht”, a w przypadku konkretnej kolejności „Erbfolge”.

Im Testament ist genau festgelegt, wie die Erbfolge nach dem Tod der Großmutter aussieht.
W testamencie dokładnie ustalono, jak będzie wyglądać kolejność dziedziczenia po śmierci babci.
Im Unterricht besprechen wir, wie das Erbrecht die Übertragung des Vermögens nach dem Tod regelt.
Na lekcji omawiamy, jak prawo spadkowe reguluje przekazanie majątku po śmierci.