
die Friedenszeit
czas pokoju
Okres, w którym dane państwo lub region nie jest uwikłany w wojnę.
In Friedenszeiten wurde die alte Festung als Museum genutzt.
W czasie pokoju stara twierdza była wykorzystywana jako muzeum.
czas pokoju
die Friedenszeit, die Friedenszeiten
Wczytuję zapisany stan.

czas pokoju
Okres, w którym dane państwo lub region nie jest uwikłany w wojnę.
In Friedenszeiten wurde die alte Festung als Museum genutzt.
W czasie pokoju stara twierdza była wykorzystywana jako muzeum.
| rodzaj | żeński die |
|---|---|
| liczba mnoga | die Friedenszeiten |
| Genitiv | der Friedenszeit |
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |
|---|---|---|
| Nominativ | die Friedenszeit | die Friedenszeiten |
| Akkusativ | die Friedenszeit | die Friedenszeiten |
| Dativ | der Friedenszeit | den Friedenszeiten |
| Genitiv | der Friedenszeit | der Friedenszeiten |
Rodzajnik zmienia się zależnie od przypadku; jest zaznaczony kolorem.
Słowo składa się z „der Frieden” (pokój) i „die Zeit” (czas), połączonych przez „s”. Dosłownie oznacza „Zeit des Friedens” (czas pokoju).
Nach dem langen Krieg sehnten sich die Menschen nach einer Friedenszeit.
Po długiej wojnie ludzie tęsknili za czasem pokoju.
Tego słowa bardzo często używa się w liczbie mnogiej z przyimkiem „in” (w): „in Friedenszeiten” (w czasach pokoju). W ten sposób mówi się ogólnie o okresach bez wojny. Liczba pojedyncza „in der Friedenszeit” (w okresie pokoju) odnosi się do konkretnej, określonej epoki.
In Friedenszeiten blühen Handel und Kultur auf.
W czasach pokoju kwitną handel i kultura.
In der langen Friedenszeit nach 1871 erlebte das Reich einen wirtschaftlichen Aufschwung.
W długim okresie pokoju po 1871 roku imperium przeżywało gospodarczy rozkwit.
„Friedenszeit” (czas pokoju) jest używane głównie w kontekście historycznym, politycznym lub wojskowym do opisania okresu bez konfliktów zbrojnych.
Die Armee hat auch in Friedenszeiten wichtige Aufgaben.
Armia ma ważne zadania także w czasach pokoju.